Een vreemd tafereel gezien op weg naar het station : naast de Belgacom-toren ligt een voetpad dat deels wordt ingenomen door roosters. Vele mensen lopen liever niet over die roosters en verkiezen de strook van 40 à 50 centimeter die ernaast loopt. Zo ook nu weer een meneer. Uit de tegenovergestelde richting kwam een (zwarte ; geen idee of het hier terzake doet) mevrouw en een van beiden moet dus opzij gaan om de andere langs te laten (mogelijk had de mevrouw schoenen met hakken, waardoor ze ook niet over de roosters wenste te lopen). De 'heer' blijft doorstappen en stopt vlak voor de vrouw, maar in plaats van haar ten minste wat ruimte te laten, blijft hij gewoon staan en verroert geen vin meer, alleen geeft hij door z'n lichaamstaal duidelijk te kennen dat hij vooruit wil om tijdig op het station te zijn. Die mevrouw beweegt naar links en naar rechts, maar hij blijft gewoon koppig staan. Uiteindelijk is ze van het voetpad gestapt of heeft ze hem praktisch opzij moeten duwen om erlangs te geraken. Onbeschoftheid.
Kranten en nieuwsbulletins die het hebben over doping en wielerploegen waar een geurtje aan is. Irak is praktisch een voetnoot geworden, ondanks het aanhoudend geweld en het veel grotere leed dat daarmee gemoeid is. Ok, Irak is al bijna 4 jaar onafgebroken in het nieuws, maar zijn voetbal (als het geen nationale competitie is, wel een Champions League of een of ander internationaal kampioenschap), wielrennen, tennis dat ook niet ?
Straks nog een klein artikel gelezen waarin stond en ik vind het zo hallucinant dat ik moeilijk kan geloven dat er geen fout in stond dat een topvoetballer van de Engelse ploeg Chelsea volgend jaar mogelijk 200.000 euro per maand (!!) zou kunnen verdienen. Daar word ik stil van.
Tijdens de strijk naar bezwerende muziek van Toto Bissainthe geluisterd en eveneens naar een cd van Bernard Lavilliers. Deze laatste heb ik ontdekt door een francofiele collega die een wandelende muziekencyclopedie is. In het begin vond ik de cd in kwestie (een soort van Franse 'best of', goedkope collectie) niet bijzonder, maar naarmate ik er meer naar luister, valt hij beter en beter mee (veel Latijns-Amerikaanse invloeden ; http://fr.wikipedia.org/wiki/Bernard_Lavilliers ).
Toto Bissainthe heb ik in '94 leren kennen (althans haar muziek) tijdens een actualiteitsprogramma op de radio dat tussen 8 en 11 uur 's avonds was geprogrammeerd en waarvoor o.a. Betty Mellaerts de presentatie verzorgde. Veel meer dan een overlijdensbericht over deze in Haïti reeds levende legende las ze niet voor, maar mijn interesse was gewekt en iets later heb ik een cd van haar gekocht. Kippenvelmuziek, telkens weer ( http://en.wikipedia.org/wiki/Toto_Bissainthe ).
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten