Middagwandeling

Gisteren heb ik van het mooie weer geprofiteerd om een wandeling te maken. De laatste tijd gaat die steeds vaker richting kanaalbuurt en/of Molenbeek uit dan dat ik naar Schaarbeek of Sint-Joost-ten-Node ga.

Zoals al eerder gebeurde, stootte ik daarbij op miskende of onbekende plekjes. Ditmaal ging het om Haubrechtsstraat en het Meelfabrieksquare (square de la Minoterie). Het zijn weliswaar geen wondermooie plaatsen, maar in wat doorgaans als een grauwe buurt wordt bestempeld zorgen sommige aspecten toch voor enige kleur en charme.



Aan het Meelfabrieksquare stond vroeger ook een meelfabriek. Wellicht is het square dan ook daar naar vernoemd.



En in de Haubrechsstraat staan twee huisjes met een soort van voortuin ('t is eigenlijk geen tuin, eerder een afgebakend en betegeld koertje) en wat groen.

Dankzij deze 'ontdekkingen' (een groot stuk van Molenbeek is voor mij onbekend) keerde ik goed gemutst terug naar het werk, onderwijl turend naar de plek waar sinds kort een soort van konijnenkwekerij is opgestart door een 3-tal kinderen op de Materialenkaai. Daar ga ik mogelijk de volgende keer eens langs.

Compañia María "La Serrana"

Een van m'n goede voornemens voor 2015 was om deze blog weer nieuw leven in te blazen, maar dat is dus niet helemaal gelopen zoals bedoeld...

Nu ja, het optreden dat we gisterenavond bijwoonden is een mooie aanleiding om hier nog eens iets te posten.
Een flamenco-ensemble van 5 dansers (3 vrouwen, 2 mannen), 3 zangers en 2 gitaristen. Heel indrukwekkend vond ik als leek. Kenners vonden het ook lang niet slecht, maar hadden soms toch wat bemerkingen.

Voor mijn part had het optreden gerust nog een uur langer mogen duren, want een 90-tal minuten leek me toch wat kort, al kan ik me inbeelden dat de artiesten wel afgemat waren na hun opvoering.

Voor mij is het volstrekt onduidelijk of er nu veel improvisatie bij komt kijken (binnen welbepaalde grenzen) of dat integendeel alles aan een strak keurslijf moet beantwoorden, of de zangers elk een duidelijk afgelijnde rol hebben of bijvoorbeeld kunnen inspringen wanneer ze dat zelf willen enz. Ik heb de indruk dat het een beetje vanalles is : een zekere vrijheid die elkeen wordt gelaten, gekoppeld aan toch enkele duidelijke afspraken. In alle geval waren ze allemaal goed op elkaar ingespeeld.

Het begon met een gemeenschappelijke dans met 4-en, waarna elkeen een soort solovoorstelling ten beste mocht geven. Vervolgens dook nog een andere danseres op en tot slot gaven ze nog eens allemaal samen op het podium verschenen om elk na elkaar nog hun kunnen te tonen. Erg indrukwekkend vond ik het allemaal en tevreden en opgetogen dat ik zoiets heb kunnen meemaken.

In november hebben we een reis naar Sevilla gepland, de bakermat van de flamenco. Mogelijk kunnen we daar ook ergens een optreden bijwonen.