Les vacances de Monsieur Hulot

Op een dag als gisteren, grijs, koud, winter, een gepaste film om rustig naar te kijken ; je wordt er op slag vrolijk van.

De vakantie-uittocht naar zee begint in Frankrijk en Monsieur Hulot heeft eveneens een kamer geboekt in een hotelletje in de kuststad Saint-Marc-sur-Mer. De hele film ademt een sfeer uit van een Frankrijk dat misschien nooit bestaan heeft en doet me denken aan de animatiefilm 'Les Triplettes de Belleville', die de kijker eveneens (tijdelijk) onderdompelt in een imaginaire, gemoedelijke wereld die doet wegdromen. De geslaagde filmmuziek van Alain Romans zorgt nog meer voor een naïeve en onbekommerde toets. Tati blonk hier ook uit in tal van ingenieuze vondsten die toch vrij indrukwekkend zijn en die tegelijk lijken uit te blinken door hun eenvoud.

Enkel en alleen al de aanwezigheid van Monsieur Hulot volstaat om zaken in het honderd te doen lopen. Deze zonderling, ontsproten aan het brein van Jacques Tati en door hemzelf op het witte doek gebracht, komt aan in zijn antieke wagen, een soort rijdende en knallende antieke kist en zet buiten zijn eigen weten voor enkele dagen het leven van de andere gasten in het hotel enigszins op stelten.
Er is geen intrige in het verhaal, geen drama, de hele film bestaat uit een aaneenschakeling van tafereeltjes.

Enkele personages komen vaak terug en vormen zo karikaturen of archetypes : de intellectuele student annex soixant-huitard avant la lettre, de zakenman, de lokale testosteronbommen, de oude man met allerlei sterke verhalen, de alleen maar rondwandelende gepensioneerde enz.

Over en uit ?

Daar lijkt het alvast op.
Een paar dagen geleden maakte General Motors bekend dat het Svenska Aeroplan Aktiebolaget, beter bekend als Saab zouden opdoeken. De gesprekken met de laatste potentiële overnemer waren op de klippen gelopen. Al lijkt er nog een sprankeltje hoop over te blijven, omdat Spyker een gewijzigd, ultiem bod zou hebben ingediend in een poging GM te vermurwen.

Een relatief kleine, eigenzinnige Europese autoconstructeur die verdwijnt, ik vind het toch heel jammer, en lang niet alleen omdat we er zelf een bezitten. Nu hebben we een extra reden om met onze huidige wagen nog enkele jaren te blijven rijden, want wie wil daar nu nog geld voor geven ?
Maar wat moet er dan in de plaats komen ? Toch geen dertien-in-een-dozijnwagen als, pakweg een VW zeker ? M. wil dan weer geen Japanner voor onze deur. Mogelijk biedt S. de oplossing, want hij wil al lang een Alfa Romeo, iets waar ikzelf ook niet weigerachtig tegenover sta. Of een Lancia, of een Fiat, of toch maar een Citroën, dat de laatste jaren weer innovatievere modellen uitbrengt ? We zien wel als het probleem zich stelt.


Ik ben geen Saab-historicus, maar voorzover ik weet situeerde de glorieperiode voor het merk zich rond de jaren '80, toen het zowel qua design hoge ogen gooide als vrij goede verkoopresultaten boekte. In '89 werd het dan gedeeltelijk overgenomen door GM (in 2000 helemaal) en van dan af ging het eigenlijk de hele tijd bergaf. GM heeft dan wel getracht het merk drijvende te houden, maar voor zover ik er over kan oordelen met verkeerde strategieën, waardoor de eigenheid en eigenzinnigheid ervan geleidelijk verloren gingen. Saabs werden meer en meer eenheidsworst en gingen lijden aan storende euvels, zoals een minder goede afwerking of minder degelijkheid bijvoorbeeld (mee doordat er componenten werden gebruikt van andere merken).

Hierbij nog twee foto's van modellen die mij steeds aan het dromen hebben gezet : de Saab 900 en en de eerste generatie Saab 9000 (wat mogelijk een te ambitieus project is geweest).

Mis poes

Donderdagmiddag had ik nu niet echt leedvermaak met de automobilisten, maar ik maakte bij mezelf toch de bedenking dat de NMBS in dergelijke omstandigheden, met de hevige sneeuwval en de daarmee gepaard gaande verkeersellende op de weg, kon, moest en zou aantonen dat de treinen in het voordeel waren.

Mooi niet dus.
In plaats van om 18 uur thuis te komen, werd het 19.50 uur, waar bovendien nog heel wat geïmproviseer aan te pas kwam...

En dan de dagen ervoor maar pochen en er prat op gaan dat men geen grote problemen verwachtte. De sneeuw was daarenboven nog aangekondigd ook.
De trams van de MIVB deden het trouwens niet beter, wat ik ook zelf heb mogen ondervinden. Toch wel een dik kwartier om de paar honderd meter tussen Rogier en het Noordstation (nota bene een overdekt traject) af te leggen !