Tja, een jaarlijks weerkerende afspraak lijkt het wel, terwijl ik me tijdens vorige edities al meermaals de bedenking maakte : "is that all there is (to it) ?" Deze keer vreemd genoeg niet, niettegenstaande het feit dat ik maar over grosso modo 2 uurtjes beschikte om al dat fraais aan m'n kritisch oog te onderwerpen (R en S tijdig afhalen van school weetjewel).
De trein van half negen genomen en rond kwart voor tien met een beetje vertraging in Brussel Noord aangekomen. Het snelst is eigenlijk naar Brussel Centraal rijden en daar de metro nemen, maar ik stond erop om een stuk met de tram te doen i.p.v. met de ondergrondse. Zo beleef je de stad toch nog iets meer, ook al heeftme dat een serieuze vertraging opgeleverd. Na het betalen van het ticket me dan maar in draf naar de paleizen gespoed waar de motorfietsen en toebehoren stonden (8 en 9). De eerste stand die ik trof was die van Benelli en vooral de Tornado trok mijn aandacht. Mooi, mooi en de ventilatoren in de 'uitlaten' onder het kontje blijven speciaal.
Ernaast was de stand van Triumph neergepoot. Een van de paar merken waarvoor ik gekomen was. De 'oude' Tiger stond er nog steeds en bovendien interessant geprijsd, met allerlei opties. De nieuwe is optisch helaas niet meer zo typisch als de vorige. De Sprint ST is beslist ook een machine die er mag zijn, evenals zowat het hele Triumph-gamma. Aaaaah...
Verder gaat het langs andere merken. H-D heb ik links laten liggen, net zoals zustermerk Buell, want ik had niet zoveel tijd en die motorfietsen interesseren me minder of niet. Helaas bevonden zich daar naar verluidt wel enkele deernen die het bezichtigen waard waren.
Kawasaki was het volgende merk waar ik langere tijd bleef staan en het moet gezegd, de GTR1400 is een indrukwekkende verschijning : lang, breed en oogt zwaar en bijzonder krachtig. Hopelijk is hij wendbaarder dan hij laat uitschijnen en dan zie ik niet in waarom dat geen verkoopstopper wordt. Helaas bevonden zich op de Kawasaki-stand ook enkele draken, zoals de Z750. Lelijk en dan wik ik m'n woorden nog.
Na Kawasaki kwam Ducati aan de beurt en zoals ik al vreesde, geen Supersport meer te bekennen. Echter wel de nagelnieuwe 1098, ontegensprekelijk een pracht van een machine (dat in tegenstelling tot hun 999-reeks). Maar wel duur.
De laatste stand waar ik echt een poosje ben blijven rondhangen, was die van Moto Guzzi. Na enkele jaren van afwezigheid is dit beroemde merk opnieuw vertegenwoordigd op het 'salon' en dat deed goed. Ze hebben er hun plaats en hun gamma wordt intussen ook gemoderniseerd dankzij vers kapitaal.
Tot daar een beknopte impressie. Waarom ben ik er uiteindelijk toch naartoe gegaan terwijl ik tot gisteren bleef twijfelen of het wel de moeite zou lonen ? Ach, het is per slot van rekening zowat de grootste showroom van België en er zijn altijd wel koopjes te doen als je het slim speelt (iets waar ik niet goed in ben en dus ga ik steevast met lege handen naar huis. Aan een goede tweedehandsmotor beleef je immers net zoveel plezier). Bovendien kun je ook de toebehoren eens goed bekijken (een merk als Rukka heb ik nog nooit ergens anders gezien). En soms kom je zelfs een bekende tegen of anders ga je gewoon in groep als je daar behoefte aan hebt. Plezier gegarandeerd vermoed ik.
De trein van half negen genomen en rond kwart voor tien met een beetje vertraging in Brussel Noord aangekomen. Het snelst is eigenlijk naar Brussel Centraal rijden en daar de metro nemen, maar ik stond erop om een stuk met de tram te doen i.p.v. met de ondergrondse. Zo beleef je de stad toch nog iets meer, ook al heeftme dat een serieuze vertraging opgeleverd. Na het betalen van het ticket me dan maar in draf naar de paleizen gespoed waar de motorfietsen en toebehoren stonden (8 en 9). De eerste stand die ik trof was die van Benelli en vooral de Tornado trok mijn aandacht. Mooi, mooi en de ventilatoren in de 'uitlaten' onder het kontje blijven speciaal.
Ernaast was de stand van Triumph neergepoot. Een van de paar merken waarvoor ik gekomen was. De 'oude' Tiger stond er nog steeds en bovendien interessant geprijsd, met allerlei opties. De nieuwe is optisch helaas niet meer zo typisch als de vorige. De Sprint ST is beslist ook een machine die er mag zijn, evenals zowat het hele Triumph-gamma. Aaaaah...
Verder gaat het langs andere merken. H-D heb ik links laten liggen, net zoals zustermerk Buell, want ik had niet zoveel tijd en die motorfietsen interesseren me minder of niet. Helaas bevonden zich daar naar verluidt wel enkele deernen die het bezichtigen waard waren.
Kawasaki was het volgende merk waar ik langere tijd bleef staan en het moet gezegd, de GTR1400 is een indrukwekkende verschijning : lang, breed en oogt zwaar en bijzonder krachtig. Hopelijk is hij wendbaarder dan hij laat uitschijnen en dan zie ik niet in waarom dat geen verkoopstopper wordt. Helaas bevonden zich op de Kawasaki-stand ook enkele draken, zoals de Z750. Lelijk en dan wik ik m'n woorden nog.
Na Kawasaki kwam Ducati aan de beurt en zoals ik al vreesde, geen Supersport meer te bekennen. Echter wel de nagelnieuwe 1098, ontegensprekelijk een pracht van een machine (dat in tegenstelling tot hun 999-reeks). Maar wel duur.
De laatste stand waar ik echt een poosje ben blijven rondhangen, was die van Moto Guzzi. Na enkele jaren van afwezigheid is dit beroemde merk opnieuw vertegenwoordigd op het 'salon' en dat deed goed. Ze hebben er hun plaats en hun gamma wordt intussen ook gemoderniseerd dankzij vers kapitaal.
Tot daar een beknopte impressie. Waarom ben ik er uiteindelijk toch naartoe gegaan terwijl ik tot gisteren bleef twijfelen of het wel de moeite zou lonen ? Ach, het is per slot van rekening zowat de grootste showroom van België en er zijn altijd wel koopjes te doen als je het slim speelt (iets waar ik niet goed in ben en dus ga ik steevast met lege handen naar huis. Aan een goede tweedehandsmotor beleef je immers net zoveel plezier). Bovendien kun je ook de toebehoren eens goed bekijken (een merk als Rukka heb ik nog nooit ergens anders gezien). En soms kom je zelfs een bekende tegen of anders ga je gewoon in groep als je daar behoefte aan hebt. Plezier gegarandeerd vermoed ik.
Tot slot nog een eerbetoontje aan de voorlopig ter ziele gegane Ducati Supersport, of althans de versie die ik me eventueel had kunnen veroorloven (de klassieker uit de jaren '70 uiteraard niet) : 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten