Nachtbrakerij

Auw !
Vannacht pas na 1 uur naar bed gegaan en ik voel het ook een beetje. Gisterenavond heb ik aan mijn eerste quiz voor 2007 deelgenomen. En volgende week volgt al meteen de tweede...

Gisterenavond werd de kwis georganiseerd door kennissen-motorrijders en het is goed meegevallen. Onze ploeg had de welluidende naam "De tettenzotten" en we eindigden verdienstelijk 4de van de 12, met 58 /100, wat amper 3 punten minder was dan de winnaars, "De piraten". De olijkste van onze ploeg had bovendien voor passende attributen gezorgd, zodat we de hele avond voor aap rondliepen, maar dat raken we intussen gewoon. De quiz was een mengeling van motorgerelateerde vragen en algemene kennis en het was leuk. De sfeer was gezellig, nog eens mensen ontmoet die ik een hele tijd niet meer gezien had, over moto's en vanalles en nog wat gekletst en met een fles wijn naar huis teruggekeerd.

In onze ploeg zaten overigens wel de meeste serieuze mensen : van de 5 deelnemers die met de motorfiets waren gekomen hoorden er 3 bij onze ploeg. Nochtans was het vrij zacht en helemaal niet zo nat op de baan. Mits degelijke uitrusting mag dat geen probleem stellen.

Meer informatie en compromitteerend materiaal staat hier : http://www.motorum.be/forum/viewtopic.php?t=933&postdays=0&postorder=asc&start=0
http://www.motoren-toerisme.be/aspforum/topic.asp?TOPIC_ID=11871

1 uur 's nachts is eigenlijk ook niet zo verschrikkelijk laat, zeker niet in vergelijking met de 5/6de januari, toen ik om 5 uur pas ben gaan slapen. Het probleem is vaak echter dat de kinderen er geen rekening mee houden dat je laat bent gaan slapen en dat, gecombineerd met het ouder worden, zorgt ervoor dat ik tegenwoordig al een of twee dagen moet recupereren. Tweemaal op een maand, dat moet járen geleden zijn.

De 5de januari ben ik met 3 vrienden op stap geweest in Brussel. Eerst tot bij R. gereden en dan met twee naar de plaats van afspraak, waar P-R en P op ons wachtten : Delirium café in de 'Impasse de la Fidélité'. Een café dat er prat op gaat een paar duizend soorten bier in huis te hebben van over heel de wereld. Ikzelf had mijn zinnen op een Cantillon gezet, een van de weinige geuzebieren die nog op echt artisanale manier worden gebrouwd. Ik had er voordien nog nooit een gedronken en had er geen benul van hoeveel soorten er waren. Toen ik bestelde, kreeg ik dan ook een hele opsomming, maar die is grotendeels aan me voorbij gegaan. Om het mezelf makkelijk te maken, nam ik een Foufoune, het eerste bier uit de rij. En het moet gezegd, mijn eerste kennismaking met Cantillon is niet tegengevallen. Dat smaakte naar meer, ook al heeft het echte geuzebier een gevoelig bitterder smaak dan wat nu gangbaar is. Er was in het café ook een ruim aanbod aan kazen en worsten ( http://www.deliriumcafe.be/ ). De muziekkeuze was minder ; we hebben bijna niets anders dan 'foute' muziek uit de jaren '80 gehoord (Toto, Nick Kershaw, Etienne Daho...). Het publiek is wel bijzonder internationaal.

Daarna zijn we naar het restaurant Au Vieux Bruxelles gegaan om te eten ( http://www.auvieuxbruxelles.com/menu.html ). Eerst zouden we naar de Volle Gas ( http://www.vollegas.be/ ) gaan, maar uiteindelijk dus de Vieux Bruxelles gekozen omdat de kaart daar wat gevarieerder scheen te zijn. Ik was er nog nooit geweest en het was een reuze meevaller : sympathieke bediening (ook in het Nederlands of Brussels zo je wil), lekker eten en leuk kader (wel weinig plaatsen, dus ofwel reserveren, ofwel er vroeg genoeg bij zijn of wachten tot er plaats vrij komt (wat ons overkwam, maar gelukkig kwam er net een tafel vrij)).

Na het eten begaven we ons te voet naar het Flageyplein om naar de Belga te gaan, een beetje een schizofreen café gehuisvest in het Flageygebouw. Overdag kun je er rustig genieten van een kopje koffie en een versnapering of een frisdrank, 's avonds zit het er stampvol trendy mensen en is de muziek oorverdovend. We hebben ons dan ook op het terras gezet, maar na een glas whiskey besloten we wijselijk ergens anders naartoe te gaan. Iets verder is er de Pantin, een studentikozer café dat op een ander doelpubliek mikt. Aanvankelijk ook overvol, maar uiteindelijk na een uur of meer tooghangen en elkaar toeschreeuwen hebben we een plaatsje aan een tafel kunnen bemachtigen.

Het is een heel aangename avond geworden. We hebben oeverloos gepraat over muziek, vroeger, onze woonplaatsen (2 wonen in Brussel, 1 in Charleroi en 1 in de stille Kempen), vrouwen, onze loopbanen, seks enz.

Uiteindelijk hebben we rond half drie of drie uur afscheid genomen en zijn ik en R. weer te voet tot bij hem gewandeld. Daar aangekomen, hoorden we in het holst van de nacht, in hartje Brussel (of Elsene) een eenzaam vogeltje opgewekt fluiten en voor de rest haast complete stilte. We werden er zowaar bijna sentimenteel van. Dat idyllisch moment werd helaas wreed verstoord toen ik m'n motorfiets opstartte om naar huis te gaan.