Zucht

Op 21 juli waaide er in Lint een elektriciteitspyloon omver.
Een van de gevolgen daarvan was dat er tijdelijk geen rechtstreekse treinverbindingen meer mogelijk waren tussen Lier en Mechelen, waardoor pendelaars via Antwerpen-Berchem moesten reizen.

Begin augustus is dat euvel verholpen. Twee dagen later, op 4 augustus als ik het goed heb, brand het seinhuis in Herentals af.
Gevolg : wekenlang (nu nog) geen treinverkeer meer tussen Herentals en Turnhout en een beperkte dienstregeling tussen Herentals en Lier. Velen die vanuit Turnhout en Tielen vertrekken, moeten zich behelpen met bussen, terugvallen op hun sociaal netwerk of zelf naar Herentals of Lier rijden/fietsen enz.
Voor een treinreis tussen Turnhout en Brussel, normaal een rechtstreekse verbinding, moet je nu minstens 1 keer overstappen (als je de bus naar Antwerpen neemt), vaak 2 maal (wie naar Herentals gaat met de ingelegde bus, waar dient te worden overgestapt op de trein naar Lier, waar weer een andere trein wacht).
Het is koffiedik kijken wanneer er opnieuw een normale treinverbinding tussen Turnhout en Brussel mogelijk is. En overmorgen is het 1 september...

Vorige week dinsdag ontstond er vlakbij het station van Mechelen een gaslek, waardoor voor velen de avondspits alweer in het honderd liep. Ik had gelukkig verlof genomen die dag.

Vanavond verneem ik dat er in Duffel een kraan op de rails is gevallen en dat men nog niet weet wanneer dit geregeld zal zijn. Voorlopig moeten reizigers een busdienst gebruiken.
Ik ga morgen met de motor naar het werk, anders moet ik minstens 3x overstappen en de echte amateur vanuit onze streek zelfs nog meer (zet het even op een rijtje : Turnhout-Herentals, Herentals-Lier, Lier-Kontich, Kontich-Mechelen, Mechelen-Brussel).

Vrijdag nog las ik in de krant een optimistisch artikel over het hogesnelheidsnet dat in Europa tot stand aan het komen is. Interessant en hopelijk komt het er ook daadwerkelijk. Maar mijn vertrouwen in het spoor, en meer bepaald de NMBS, kreeg de laatste weken toch een flinke knauw. Tot nu toe liet ik het niet te veel aan m'n hart komen, hopende dat tegen 1 september alles min of meer in orde zou worden gebracht. Niet dus.

Het regeerakkoord dat de NMBS afsloot met de regering bepaalt onder meer dat er meer mensen per trein moeten worden vervoerd. Daar kan ik inkomen, meer zelfs, ik juich het toe. Maar is de infrastructuur daarop berekend ? Aan tal van stations zijn er grote parkeerproblemen (ik zelfs ga met de fiets tot daar, dus nauwelijks of geen last van), de vertragingen swingen de pan uit (zeker op onze lijn), afgeschafte treinen, veel stations hebben maar 1 centrale gang, waardoor bij problemen hachelijke toestanden, gedrum, flessenhalzen enz. ontstaan.
Kwaadsprekers vragen zich ongetwijfeld af of onze spoormaatschappij niet gewoon haar uiterste best doet om haar klanten weg te jagen, de auto in.

't Is hier rustig

Sinds zondagnamiddag ben ik hier moederziel alleen.
Vriendin en kroost zitten namelijk aan zee, nadat ik R. en S. donderdagavond al had weggedaan en zondag alleen terugkwam.
Op zich vind ik het wel leuk enkele dagen alleen, wat echt al ettelijke jaren geleden moet zijn, maar het is toch ook wel wennen.

Bezigheden heb ik genoeg : gaan werken, lezen ('Bezeten stad' van Stephen King lees ik sinds een week, goed voor de sfeer hier op je eentje in een af en toe krakend huis en daarnaast nog een boek over het beleg van Leningrad), surfen, toch wat huishoudelijke klusjes, muziek beluisteren, dvd's bekijken en opgenomen afleveringen van 'The thin blue line'.

En toch mis ik ze ook.
Overmorgen komen ze terug naar huis.

Aangeschoten wild

Het valt me op me hoe in de pers, althans in De Morgen, het proces gemaakt wordt van een rechter tegen wie allerlei verdachtmakingen publiek gemaakt zijn. Blijkbaar schuwt men niets onder het mom van nieuwsgaring : vertrouwelijke informatie over een tuchtdossier wordt zomaar gepubliceerd, gegevens over de financiële situatie van de persoon in kwestie worden zomaar op straat gegooid en daara volgen allerlei insinuaties.
Dit lijkt me bijna een lynchpartij in regel en balancerend op de rand van de hysterie.

Los van het feit of de persoon in kwestie al dan niet iets fout gedaan heeft, vraag ik me alvast af of er hier (alweer) geen deontologische grenzen worden overschreden.

Wegwijzers

Blijkbaar hebben ze er daar in het Antwerpse een groot gebrek aan.

Zaterdagavond moest ik in Merksem een tweedehands boek gaan afhalen bij iemand. Er raken ging nog redelijk goed, al was het niet langs de weg die ik in gedachten en behulp van wat kaartmaterieel had uitgestippeld.
Maar om weer weg te raken...

Geen duidelijke aanwijzingen over welke richting de ring is en als ik dan toch een wegwijzer zag, stonden er geen bestemmingen op, maar getallen. Op goed geluk gegokt en verloren : ik reed richting haven en later Breda en Bergen-op-Zoom. Toemme

Er weer af en ergens in Ekeren verzeild geraakt. Dan maar richting Brasschaat getuft en, toen het enigszins kon, ogen zo groot als struisvogeleieren getrokken wegens de enorme villa's die er langs die weg stonden. Een nieuwe wereld ging voor mij open. Ongelooflijk wat mij betreft ; die mensen leven carrément op een andere planeet, terwijl ik in onze streek toch al een klein beetje gewoon ben.

Via Brasschaat vond ik dan uiteindelijk toch m'n weg terug langs Brecht, Rijkevorsel enz.

Oef

Bijna op m'n bek gegaan daarstraks bij het uitstappen uit de trein toen ik iets te diep... in de décolleté van een op het perron wachtende reizigster aan het kijken was.

Bevreemdend

Zondagavond hebben we in de auto een gesprek gehoord met Mgr. Henri Teissier, sinds 2008 emeritus aartsbisschop van Algiers.
De man sprak met veel affectie liefde van Algerije, ook al heeft hij, en met hem de hele bevolking, en zeker ook de katholieken, erg geleden onder de burgeroorlog die er in de jaren '90 woedde.

Blijkbaar zijn de katholieken louter numeriek een verwaarloosbare geloofsgemeenschap in dat land. Bij wijze van voorbeeld : hij werkte of woonde (of beide) in een wijk van Algiers waar 15 katholieken leefden, midden tussen 150.000 moslims. Een toch wel verbazingwekkend cijfer, vind ik. Wat doet zoiets met uw identiteit(sbeleving) ? Heb ik alleen het gissen naar.

Voor de rest vond ik het heel aangenaam rijden, rustig, al luisterend naar iemand die iets te vertellen had, op de terugweg van een korte uitstap naar ons buitenverblijf vlakbij, waar ik samen met de kinderen wat onderhoudswerkjes heb opgeknapt, terwijl de mater familias discreet een bezorgd, maar toch een goedkeurend oogje in het zeil hield. Een gevoel van voldaanheid toch.

Aan al die grootgrondbezitters rond mij

Jullie moeten niet denken dat jullie mij daar zomaar weg krijgen.
Ik mag dan maar een keutelboerke zijn t.o.v. jullie, ik zit daar nu en ben vastbesloten er te blijven.

Jullie met jullie enorme (pluim)veestapel en gigantische plantages, volledig geautomatiseerde productieprocessen (hoe kan 1 persoon/gezin zo'n enorme "boerderij" runnen ? de schaal waarop jullie werken, grenst aan het waanzinnige) ... Zie maar dat er zich door jullie geëxperimenteer met klonen en ggo's geen bizarre fenomenen voordoen of ik ga verhaal halen.
Ja, ik ben ervan overtuigd dat jullie daar gretig aan meedoen en met jullie agro-industriële complexen tot en met gelinkt zijn aan machtige belangengroepen die maar 1 ding voor ogen hebben : steeds meer winst maken. Boerenbondjongens en (vooral) -meisjes, dat zijn jullie ongetwijfeld stuk voor stuk !

Of dat er maar geen mond- en klauwzeer of andere besmettelijke ziekten overwaaien naar mijn erf.

Dat er ooit een beweging van landloze boeren op het idee moge komen een stukje van jullie terreinen te bezetten of dat de regering eindelijk eens een grondige landbouwhervorming en landherverdeling doorvoert.

;-)

Ardennenrit

Vorig weekend ging het voor het eerst met de Duc richting Ardennen, dat 2,5 jaar nadat ik hem had gekocht. Aanleiding was een rit ineengestoken door een gewaardeerde kennis.

Verzamelen in Tilff voor een 370-km lange rit. Op het eerste zicht is 370 km niet geweldig veel, maar doorheen de Ardennen doe je er toch al snel een ettelijke uren over, zeker als je nog eens halte houdt om te eten, drinken en babbelen, onder meer in, of all places, Beffe, waar ik de sfeerfoto's nam.

Aangesloten bij een groepje van 3 anderen en samen met hen de hele rit uitgereden. Helaas de motor ook eenmaal niet zo heel zacht op z'n zij moeten leggen door een stomme fout tijdens een manoeuvre. Toch heb ik van de dag genoten en ook iets bijgeleerd over hoe ik de Duc/een motorfiets beter doorheen bochten kan loodsen.


Daarbij was het ook nog eens een gelegenheid om m'n Tripy te gebruiken, een vrij prijzig elektronisch roadbook dat je a.d.h.v. het bolleke-pijlsysteem automatisch aangeeft hoe te rijden. Ik heb het al enkele jaren, maar helaas benut ik het te weinig. Helaas heb ik ook geen bevestigingssysteem voor op het Kwekje en dus heb ik zelf een hoogtechnologisch en bijzonder moduleerbaar systeem uitgedokterd waar ik bijzonder trots op ben. Oordeel zelf :

Willy Deville

wat moet je anders bij zo'n nieuws dan naar 's mans platen luisteren en op you tube wat op zoek gaan naar filmpjes.
Bovenstaand nummer vind ik een van de mooiste op 'Coup de grâce'.

Hierbij een fraaie versie van 'Cadillac Walk'.

En tot slot het prachtige 'Big blue diamonds' uit een plaat die iedereen in zijn/haar bezit zou moeten hebben : 'Victory Mixture'. Een onmisbaar eerbetoon aan New Orleans. Het was naar aanleiding van de tournee die volgde op de plaat dat ik hem voor de enige keer in concert zag, samen met nog een rits andere artiesten uit die stad (onder andere Zachary Richard, Dr. John). Het was mooi, toen in 1992 in de Ancienne Belgique. Later in de nacht heb ik me vlakbij het Anneessensplein als de eerste de beste idioot nog laten bestelen toen ik op zoek was naar drugs...

2009 lijkt een slecht jaar voor muzikanten die ik graag hoor.

Geen goed nieuws

Ik lees net dat Willy Deville overleden is.
Dat hij ziek was, wist ik al, maar nu is het dus over en uit.

Xavier en Carmen van De Kampioenen bestaan blijkbaar echt : uw dienaar en M. namelijk...
Zij blijkt na een onnozele quiz, en dat zonder dat ik (en zijzelf ?) het wist, een seksgodin te zijn en ik een "slappe Jan".
Oordeel zelf, afgaand op de commentaar die men mij voorschotelde : "Sex wat is dat ? Jij kent niets van de wondere wereld van de sex. Je kan beter non of pater worden. Je libido Is ZERO ! Je zou beter wat ontdekken want anders staat er jou een zielige toekomst te wachten.."

Op dat vlak hebben al die pornosites blijkbaar niet veel geholpen. Hmmm, ik moet dringend eens gaan testen of ik het verschil zie/voel/proef tussen pakweg een clitoris en een aardbei of zoiets.

Vaudeville

Daar begint het stilaan op te lijken.

Nadat een op 21 juli omgevallen elektriciteitspyloon al een tweetal weken lang voor heel wat hinder zorgde door omleidingen en heel wat vertraging, bracht een brand in het station van Herentals alle treinverkeer tussen Lier en Herentals en tussen Herentals en Turnhout volledig tot stilstand.

Seinen, wissels, overwegen werkten naar verluidt niet meer. Uitstappen in Lier dan maar, waar een busdienst de verbinding tot Turnhout verzorgde. Niet veel van gezien eigenlijk. 1 overvolle bus en daarna een poos niets meer. Heb dan maar de trein naar Antwerpen genomen en vandaar de bus naar huis. Anderhalf uur later thuis dan de bedoeling was, wat niet eens zo'n slecht resultaat is.
Verwacht wordt dat het treinverkeer langs onze kanten hierdoor meerdere dagen in de war zal lopen...

Gelukkig heb ik er mijn goed humeur nog niet bij verloren.

Nachtmerries

De laatste tijd heb ik enkele bizarre dromen gehad.

Zo vannacht een over een collega op het werk die ik bij hem thuis of in zijn bureau ging opzoeken en die helemaal overstuur was. Dermate dat hij me op een moment met alle geweld wilde zoenen en op het andere een pistool tegen m'n slaap drukte.

Vorig weekend droomde ik dan weer dat ik plots benoemd werd tot kabinetschef van een of andere Vlaamse of Brusselse minister. Al die verantwoordelijkheden die op me af kwamen, al dat extra werk deden het angstzweet bij me uitbreken.

En een of twee weken geleden heb ik zelfs voor het eerst dat ik me kan herinneren echt geroepen in m'n slaap en M. daar ook mee wakker gemaakt. Het was de bedoeling dat er 'Help!' uit kwam, maar ik denk dat het eerder op geloei of gebalk leek.
Ik werd belaagd door een vreemde figuur die met met kippengaas wilde martelen. Gewoonlijk zit er een of andere vampier of haai achter me aan, maar dit heerschap kende ik niet en zijn bedoelingen evenmin. Vandaar m'n vrees denk ik.