Vrouwelijke vormen

M. draagt sinds enkele dagen een pyama die haar vormen nauwelijks verhult.
't Is moeilijk om m'n handen thuis te houden. :-p

Damien : the Omen

Horrorfilms zijn aan mij niet besteed (er zijn uitzonderingen zoals bijvoorbeeld 'The chainsaw massacre' van Tobe Hooper (de originele dus), maar daarin gaat het veel meer om de beklemmende sfeer dan om het bloed dat overal in het rond spuit. Een exponent van slasherfilms waar ik met veel plezier naar gekeken heb is dan weer 'Braindead' van de regisseur van de LOTR-trilogie (toen nog in zijn jonge jaren). Die is zo (gewild) overdreven dat het (gewild) grappig wordt i.p.v. griezelig)), maar een griezelfilm wil ik af en toe wel nog eens bekijken.

Vorige zondag zond the good old BeeB, Damien : the Omen II uit. Ook zowat 20 jaar geleden (zelfs iets meer) had de RTBF eens de hele trilogie uitgezonden in 3 opeenvolgende weken (ik herinner het me zo goed omdat tijdens de 2de plots een bericht tijdens de film werd getoond dat er voor Zeebrugge een ferry was gezonken...). De eerste is veruit de beste en ook hier weer weinig of geen bloed (voorzover ik het me nog herinner), maar gegriezel door de muziek en de sfeerschepping. Mogelijk speelde het acteerwerk van Gregory Peck eveneens een rol. Van de tweede herinnerde ik me nog enkele flarden en ik was benieuwd of deze film zoveel jaren later me nog kon boeien. Het verdict is duidelijk : helemaal niet. Er komen een paar spectaculaire scènes in voor, maar er is haast geen enkele suspens en de personages worden nauwelijks tot niet verdiept. Ik vermoed dat de makers veeleer teerden op het succes van de eerste en dat probeerden uit te melken.

Van de 3de herinner ik me zo goed als niets, tenzij dat ik toen al vond dat hij het bekijken niet waard en een flauw afkooksel van de rest was. Dat zal nu wel niet anders zijn.

Het enige dat me van de twee opvolgers mogelijk nog kan boeien is de filmmuziek. Ik weet dat ik die van de eerste heel geslaagd vond en heb zopas een cd-doos besteld met de muziek van de 3 films. Ik ben benieuwd of de op zichzelf staande muziek me kan bekoren of niet (toch vaak een risico bij filmmuziek alleen).

Memento mori

Jaja, ouder worden, ik maak me er soms zorgen over en af en toe word ik er dan nog eens met m'n neus op gedrukt, zoals de voorbije dagen enkele malen gebeurde.

R. kijkt graag naar de kampioenen en nu zijn ze elke weekdag te bekijken. Blijkbaar is de huidige reeks in 1990 gedraaid en, amai, een aantal van de acteurs is inderdaad al serieus verouderd.

Vorig weekend zond de BRT dan weer Koko Flanel uit, met onder meer Urbanus, reden waarom R. deze film wou zien. Naast deze komiek speelde Herbert Flack een bijrol en ik ben bijna van m'n stoel gevallen toen ik zag hoe die in zowat 13-14 jaar veranderd is. Ik kende hem van 'Thuis', de soep op één, waarin hij een aantal seizoenen meespeelde. Van jonge god naar oude man met een buikje, is dat ook wat mij te wachten staat ?

Ook nog deze week, na de aankomst van een of andere rit van de Ronde van Frankrijk zag ik Hendrik Redant op televisie. Ik ken hem van naam omdat hij in de jaren '80 en '90 (?) een verdienstelijk wielrenner was. Nu is hij sportdirecteur bij een grote Belgische wielerploeg. Die man heeft ook een sacré coup de vieux gekregen,zeg. Opgeblazen, weliswaar gebronzeerd en meer grijs dan zwart haar. Niet zo goed geconserveerd, vond ik.

En ten slotte viste ik vanmiddag een spierwit neushaar uit m'n reukorgaan. Erg, heel erg.

Ik ben aanvankelijk nog iets vergeten te vermelden. Blijkbaar zou het 20 jaar geleden zijn dat Clouseau echt is doorgebroken in onze gouw, met een optreden op Marktrock. Ik herinner me verdorie nog heel goed 2 liedekens van deze guitige jongens : 'Anne' en 'Daar gaat ze'. Da's dus ook bijna 20 jaar geleden want die waren van '89 of zo. Thuis werden wij er tot onze grote ergernis en bijna wanhoop ook vaak mee geconfronteerd, want mijn zus was een zware fan van dat combo. De tijd vliegt zeg.

Hulde aan schoonpapa

Italiaanse auto's (en moto's (en vrouwen volgens een kennis ;-) )) hebben een bepaalde reputatie : mooi om naar te kijken, maar onbetrouwbaar en duur. Italianen en 'ellentriek', dat gaat niet samen (Ducati heeft ook een reputatie op dat vlak, hehe. Alhoewel, als je daar staat met een voertuig dat geen kik meer geeft, is dat niet bepaald 'hehe', kan ik me voorstellen.).

Wel, dat eerste heb ik alvast mogen ervaren. Een van de twee wagentjes van het elektronisch circuit waar ik het ooit eerder al eens over heb gehad is een Maserati (de blauwe auto hieronder), een naam als een klok. Helaas draaide hij de twee-drie vorige dagen niet meer als een klok, integendeel. Hij weigerde praktisch elke dienst en buiten enkele centimeter vooruit rijden, was hij morsdood. Duidelijk een slecht contact of zoiets.

Op advies van een internaut heb ik het autootje dan opengeschoefd en inderdaad, een van de draden zat los. Ik heb wel geprobeerd om het zelf te herstellen, maar dat mislukte. Dezelfde internaut had me ook aangeraden het draadje te solderen, maar daaruit bleek dat hij mijn technische capaciteiten toch serieus overschatte. Bovendien had ik niet het benodigde materieel.

Schoonvader daarentegen heeft wel wat verstand van elektriciteit en hij heeft de klus geklaard. Ik stond wat weigerachtig tegenover het inroepen van zijn hulp, maar zijn dochter, die hem waarlijk aanbidt, daarentegen was ervan overtuigd dat het hem zou lukken. En na een uurtje of zo had ik het wagentje terug en het reed nog ook, met werkende koplampen en remlichten waarempel. Schoonvader mag derhalve vanaf nu zoveel komen meeracen als hij wil !

Vakantie

De eerste helft van juni zijn we met vakantie geweest in Frankrijk, meer bepaald in de Charentestreek, op de grens met de Vienne. Een collega van me heeft daar enkele jaren geleden twee compleet vervallen huizen gekocht, met bijbehorend groot terrein en ze volledig opgeknapt. Het resultaat mag er beslist zijn.

Met het weer hebben we het deze keer niet zo getroffen (de vorige keer was evenmin echt schitterend op dat vlak, maar toen was het begin mei) met heel wat bewolkte en enkele regelrecht regenachtige dagen. Een zaterdag was zonovergoten en hups, ik met verbrande voeten, onderbenen en schouders... De laatste 2 dagen was het opnieuw goed en de dag van ons vertrek schitterend.

De kinderen lieten dat echter niet al te veel aan hun hart komen en hebben zich vrij goed geamuseerd. De oudste heeft er ook een eerste vakantielief opgedaan, maar daar ga ik zedig over zwijgen, want hij heeft vanzelfsprekend ook recht op privacy.

Enkele van onze uitstapjes gingen onder meer naar een reptielenzoo, een fazantentuin, een grote miniaturenverzameling met allemaal diorama's met bewegende tafereeltjes, een museum over het boerenleven in het begin van de 20ste eeuw.

Wat mij persoonlijk het meest bijbleef, waren onze trips naar Oradour-sur-Glane, het kasteel van La Rochefoucauld en La Rochelle, wat een aangename stad is om zomaar in te kuieren en terrasjes te doen.
Daarover later meer.

Belofte maakt schuld

Hierbij dus, tadaaa, het aangekondigde, en door sommigen langverwachte bericht.
Velen zullen het me niet in dank afnemen (enig machisme en zelfs mysoginie zal dit bericht niet vreemd zijn), maar als een grote jongen neem ik die verantwoordelijkheid, en eventueel zelfs de aansprakelijkheid, dan wel op me. Anderen zullen ook teleurgesteld zijn, wegens de mogelijke platvloersheid of het weinig verheven gehalte ervan.

Waar gaat dit over ? Mijn visie op vrouwen, of liever een van mijn meest gebruikte onderverdelingen, als een soort van 'to be or not to be', namelijk de rondborstigen (cups C en D, meer moet dat niet zijn wat mij betreft) en de rest.

Wie tot de eerste categorie behoort, heeft bij mij meestal een voetje voor. Tja, het is verwerpelijk, zeker, mogelijk aanstotelijk, onbeschoft, kwetsend of belachelijk, maar ik vrees dat ik in dit opzicht niet meer zal veranderen.

Rondborstige vrouwen associeer ik doorgaans met een genereuze, hartelijke, vriendelijke, lieve, zachte persoon, om nog maar te zwijgen over de lustgevoelens die dan ook wel eens in me opkomen. Rondborstige vrouwen verdienen dan ook ten volle ons respect en onze

Wat dan met de vrouwen die op dat vlak door de natuur minder weelderig bedeeld zijn ? Wel, volgens mij kunnen dat haast niet anders dan 'hete' zijn. Dat om hun 'gebrek' te compenseren en alsnog meteen in de smaak te vallen bij de andere kunne (als ik eerlijk ben met mezelf en ook met u, lezer, zou ik de aanhalingstekens zelfs haast moeten weglaten).

Uiteraard ben ik me ervan bewust dat dit een karikaturale manier is om naar vrouwen te kijken, maar helaas, het is sterker dan mezelf en het speelt vaak een rol bij mensen die ik voor het eerst ontmoet. Het is pas nadien, eens er een gesprek is aangeknoopt of nadat ik de vrouw in kwestie meermaals heb ontmoet dat ik begin te beseffen dat er meer is dan een boezem alleen !

En siliconenborsten ? Die zijn zelfs de moeite van het vernoemen niet waard en de bezitsters daarvan verdienen niet minder dan te worden verbannen bij de bedriegers in Dantes Hel. Dat schaar ik immers bij de pure volksverlakkerij !

Tot mijn ergernis verscheen er vandaag overigens in de krant een stukje van Bernard Dewulf dat ook over borsten ging, alsof de duivel ermee gemoeid was. Zijn tekst zal uiteraard veel meer literaire kwaliteiten bezitten dan de mijne, maar hij heeft dan ook ganse dagen tijd om een tekst te schrijven en bij te schaven, ik niet.

Nah, het is eruit, verwens me maar en haal die banvloeken alvast boven. Hierbij wens ik enkel nog de jonge vrouw expliciet te bedanken die me dinsdagavond in de Colruyt een ruime inkijk gunde in haar grote en tegelijk nog enigszins bedekte en ook precies daarom zo fascinerende godsgeschenk. Hallelujah !

Balen

Ik zit een maand thuis met ouderschapsverlof en dat heeft naast enkele voordelen, ook wel wat nadelen. Na een kleine week zit ik hier namelijk stilletjesaan weg te kwijnen. Zogezegd veel tijd om met de kinderen bezig te zijn, wat klopt, en om andere dingen te doen, wel vergeet dat laatste maar. Ik kom haast niet meer buiten.

Klap op de vuurpijl was dat ik deze week misschien wel het concert van het jaar gemist heb (voor mij persoonlijk dan). Alan Toussaint en Elvis Costello deden namelijk Gent aan en ik was dat helemaal vergeten. Qua cultureel aanbod is het hier in het hoge noorden op dit moment vrij pover gesteld. Er is weliswaar wekelijks een gratis concert op vrijdagavond dat mensen uit de hele streek lokt, maar de affiche spreekt me bijna nooit aan. Meestal zijn het bekende of minder bekende Vlaamse artiesten, soms eens een internationale naam, maar niet echt iets waarvan ik zin krijg om erbij te zijn. Uitzondering waren eventueel vorige week de Dubliners (die ik helemaal niet ken, maar waarvan ik vermoed dat het wel leuk had kunnen zijn), maar toen kwamen we net terug van vakantie en waren we nogal moe en plakkerig van de hitte. 't Is alvast hoog tijd om mijn ticket voor het concert van Caetano Veloso te gaan kopen, want ik vermoed dat dat ook elk moment uitverkocht kan zijn, en dat missen, zou ook echt zonde zijn.

Al een hele week neem ik me ook voor om een paar dingen voor mezelf te gaan kopen (zoals daar is een leren broek bijvoorbeeld), maar dat is er tot nu toe evenmin van gekomen (of toch, vandaag heb ik een nieuwe radio-cd- en cassettespeler gekocht voor op m'n werk). Woensdag nog eens proberen, dan is M. in principe de hele dag thuis en kan ik wel eens de wijde wereld in trekken.

Schokkende foto's !

In afwachting van mijn SS (of Schaamtelijk Stuk) deze keer nog wat foto's van mijn motorkledij na het ongeval. :-p

Wie ze goed wil bekijken, hoeft er gewoon op te klikken.

Excuses...

aan diegenen die ongeduldig op een nieuw berichtje wachten, al zullen dat er bitter weinig zijn ! :-D

We zijn vorige vrijdag teruggekomen van bijna twee weken verlof in Frankrijk en ik heb nog steeds geen zin of voldoende fut gevonden om hier iets te komen posten.
Morgen misschien.
Ik moet wel toegeven dat ik een schaamtelijk bericht in gedachten heb.