Bedankt machinisten op onze lijn (echt gemeend) !
Donderdag gokte ik erop dat er wel treinen van en naar de Kempen zouden rijden en juist gegokt !
Meer zelfs : ze waren bijzonder stipt, wellicht mede doordat er minder andere treinen reden.
's Ochtends had ik de 1ste trein horen langsrijden (passeert achter onze tuin) en omdat we op amper 5 à 10 minuten fietsen van het station wonen, besloot ik het erop te wagen en toch ten minste eens naar daar te fietsen. De controleur wist me te zeggen dat de trein naar Binche zeker zou vertrekken en hoogstwaarschijnlijk zeker tot in Brussel zou raken. Over de avond'spits' kon ze echter niets beloven.
Toch verliep die op onze lijn naar mijn weten zo goed als vlekkeloos.
Zodoende ben ik zelden stipter bediend door de NMBS als op deze door een vakbond van de treinconducteurs georganiseerde stakingsdag. Fijn voor mij, al zullen vele andere duizenden reizigers minder geluk hebben gehad.
zondag 31 mei 2015
zaterdag 9 mei 2015
Weekendje tussenuit
Het weekend van 25 en 26 april had ik een verrassing in petto voor M.
Bedoeling was om met tweeën een city trip naar Brussel te doen.
De sfeer was wel bedrukt door het slechte nieuws dat we eerder die dag vernomen hadden, maar omdat we er allebei al enkele weken naar uitkeken en er verder toch niets gedaan kon worden, besloten we maar om toch te gaan. M. had intussen al wel begrepen dat we naar Brussel zouden gaan en had zelfs een vermoeden van waar we zouden overnachten. Dat vermoeden klopte ook : Hotel Espérance, een art decohotel in hartje Brussel (aan de Finisterraekerk in een zijstraatje van de Nieuwstraat).
Alvorens naar het hotel te gaan, hielden we halte in 'Cook & Book', een boekenwinkel waar je ook iets kunt nuttigen en waar blijkbaar veel volk over de vloer komt, althans op zaterdagmiddag. Het was er druk en onaangenaam lawaaierig. De winkel bestaat eigenlijk uit 3 of 4 afzonderlijke gedeelten, met elk enkele afdelingen. Het was voor ons beide de eerste maal dat we er kwamen en het doet aanvankelijk wat vreemd om rond te snuisteren terwijl er vlak naast je mensen zitten te eten of iets te drinken, al kan ik me best inbeelden dat men er snel aan went. Veel bobo's en BCBG's, wat niet zo verwonderlijk is gezien de buurt/gemeente waar de zaak gelegen is. Aangezien M. enkele boeken van Patrick Modiano wilde kopen, dacht ik dat ze het misschien wel op prijs zou stellen om hier eens binnen te gaan. Ze vond er dan ook haar gading en heeft weer iets om over te vertellen aan haar kennissen.
Daarna begon de door wegenwerken allerhande vrij lange trip naar het centrum van Brussel en ons hotel. Eens ingecheckt brachten we onze spullen naar de kamer, waarna het richting Vlaamsesteenweg ging. Ik had namelijk een paar weken eerder een kleine advertentie in de krant gezien dat het stockverkoop was bij de winkel van Maison Margiela aldaar. Zaterdag 25 april was de laatste dag en ik was eigenlijk toch wat benieuwd wat er daar te zien zou zijn, zonder dat ik ook de minste intentie had iets te kopen. Gewoon wat rondneuzen was m'n bedoeling. M. stond er aanvankelijk wat huiverachtig tegenover, maar uiteindelijk liet ze zich toch overhalen om mee binnen te komen, langs de voordeur waar moest worden aangebeld en de bewaker. Bovenop de lagere prijzen werd die dag (of dat laatste uur dat de winkel nog open was) een korting van 20% gegeven en uiteindelijk konden we dan toch niet aan de verleiding weerstaan om iets te kopen (1 stuk voor mij, waarvan ik dacht dat het een trui was, maar wat eigenlijk een soort van onderhemd/-trui bleek te zijn en 2 voor M.). 300 euro armer, maar wellicht waren we een veelvoud kwijt geraakt indien we de volle pot hadden moeten betalen. Het gaf toch een wat feestelijker tintje aan onze uitstap.
Vervolgens hielden we nog halt in de boekhandels Passa Porta en Tropismes alvorens onze vangst in het hotel achter te laten en ons wat op te frissen voor een bezoek aan het Malgassisch restaurant waar ik had gereserveerd, ook alweer in de Vlaamsesteenweg. Heel vriendelijke bediening en lekker eten, al was lang niet alles me bekend. In m'n voorgerecht zat iets wat op gefrituurd gras leek, maar uit opzoekingen achteraf bleek dat het wellicht vet was afkomstig van de bult van zeboes... Maar het liet zeker een positieve indruk op ons na en wie eens de platgetreden paden wil verlaten, zou dit restaurant toch eens moeten overwegen. Het is er wel krap. Zeker een 3,5 op 5 wat mij betreft, misschien wel 4.
Na een nachtje slapen in een ruime en nette kamer nuttigden we het ontbijt beneden in het café/taverne, dat niet echt ingericht is om een ontbijt te serveren, maar het smaakte wel. Daarna was het tijd voor de laatste activiteit van het weekend, die ik toch redelijk lang geheim had kunnen houden (tot de vorige avond) : een geleid bezoek aan de Chagall-tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten met een gewaardeerde, inmiddels gepensioneerde ex-collega die instond voor de praktische organisatie ervan. De gids zorgde echt wel voor een meerwaarde bij het bezoek. Een beetje jammer dat er bijzonder veel andere bezoekers waren, waardoor we elkaar soms voor de voeten liepen en niet altijd de doeken op de gewenste manier konden bekijken, maar al bij al zeker de moeite waard. Mogelijk keer ik nog eens terug op een weekdag, als het er wellicht rustiger is.
Na afscheid genomen te hebben, keerden we tussen 13 en 14 uur weer tevreden naar huis, alwaar we met S. holderdebolder nog naar het atheneum moesten, waar het opendeurdag was en waar hij volgend jaar wellicht naartoe gaat.
Bedoeling was om met tweeën een city trip naar Brussel te doen.
De sfeer was wel bedrukt door het slechte nieuws dat we eerder die dag vernomen hadden, maar omdat we er allebei al enkele weken naar uitkeken en er verder toch niets gedaan kon worden, besloten we maar om toch te gaan. M. had intussen al wel begrepen dat we naar Brussel zouden gaan en had zelfs een vermoeden van waar we zouden overnachten. Dat vermoeden klopte ook : Hotel Espérance, een art decohotel in hartje Brussel (aan de Finisterraekerk in een zijstraatje van de Nieuwstraat).
Alvorens naar het hotel te gaan, hielden we halte in 'Cook & Book', een boekenwinkel waar je ook iets kunt nuttigen en waar blijkbaar veel volk over de vloer komt, althans op zaterdagmiddag. Het was er druk en onaangenaam lawaaierig. De winkel bestaat eigenlijk uit 3 of 4 afzonderlijke gedeelten, met elk enkele afdelingen. Het was voor ons beide de eerste maal dat we er kwamen en het doet aanvankelijk wat vreemd om rond te snuisteren terwijl er vlak naast je mensen zitten te eten of iets te drinken, al kan ik me best inbeelden dat men er snel aan went. Veel bobo's en BCBG's, wat niet zo verwonderlijk is gezien de buurt/gemeente waar de zaak gelegen is. Aangezien M. enkele boeken van Patrick Modiano wilde kopen, dacht ik dat ze het misschien wel op prijs zou stellen om hier eens binnen te gaan. Ze vond er dan ook haar gading en heeft weer iets om over te vertellen aan haar kennissen.
Daarna begon de door wegenwerken allerhande vrij lange trip naar het centrum van Brussel en ons hotel. Eens ingecheckt brachten we onze spullen naar de kamer, waarna het richting Vlaamsesteenweg ging. Ik had namelijk een paar weken eerder een kleine advertentie in de krant gezien dat het stockverkoop was bij de winkel van Maison Margiela aldaar. Zaterdag 25 april was de laatste dag en ik was eigenlijk toch wat benieuwd wat er daar te zien zou zijn, zonder dat ik ook de minste intentie had iets te kopen. Gewoon wat rondneuzen was m'n bedoeling. M. stond er aanvankelijk wat huiverachtig tegenover, maar uiteindelijk liet ze zich toch overhalen om mee binnen te komen, langs de voordeur waar moest worden aangebeld en de bewaker. Bovenop de lagere prijzen werd die dag (of dat laatste uur dat de winkel nog open was) een korting van 20% gegeven en uiteindelijk konden we dan toch niet aan de verleiding weerstaan om iets te kopen (1 stuk voor mij, waarvan ik dacht dat het een trui was, maar wat eigenlijk een soort van onderhemd/-trui bleek te zijn en 2 voor M.). 300 euro armer, maar wellicht waren we een veelvoud kwijt geraakt indien we de volle pot hadden moeten betalen. Het gaf toch een wat feestelijker tintje aan onze uitstap.
Vervolgens hielden we nog halt in de boekhandels Passa Porta en Tropismes alvorens onze vangst in het hotel achter te laten en ons wat op te frissen voor een bezoek aan het Malgassisch restaurant waar ik had gereserveerd, ook alweer in de Vlaamsesteenweg. Heel vriendelijke bediening en lekker eten, al was lang niet alles me bekend. In m'n voorgerecht zat iets wat op gefrituurd gras leek, maar uit opzoekingen achteraf bleek dat het wellicht vet was afkomstig van de bult van zeboes... Maar het liet zeker een positieve indruk op ons na en wie eens de platgetreden paden wil verlaten, zou dit restaurant toch eens moeten overwegen. Het is er wel krap. Zeker een 3,5 op 5 wat mij betreft, misschien wel 4.
Na een nachtje slapen in een ruime en nette kamer nuttigden we het ontbijt beneden in het café/taverne, dat niet echt ingericht is om een ontbijt te serveren, maar het smaakte wel. Daarna was het tijd voor de laatste activiteit van het weekend, die ik toch redelijk lang geheim had kunnen houden (tot de vorige avond) : een geleid bezoek aan de Chagall-tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten met een gewaardeerde, inmiddels gepensioneerde ex-collega die instond voor de praktische organisatie ervan. De gids zorgde echt wel voor een meerwaarde bij het bezoek. Een beetje jammer dat er bijzonder veel andere bezoekers waren, waardoor we elkaar soms voor de voeten liepen en niet altijd de doeken op de gewenste manier konden bekijken, maar al bij al zeker de moeite waard. Mogelijk keer ik nog eens terug op een weekdag, als het er wellicht rustiger is.
Na afscheid genomen te hebben, keerden we tussen 13 en 14 uur weer tevreden naar huis, alwaar we met S. holderdebolder nog naar het atheneum moesten, waar het opendeurdag was en waar hij volgend jaar wellicht naartoe gaat.
RIP
Hmm, op 24 april om 23.45 uur plaatselijke tijd is een van m'n trouwste lezers overleden, nadat 'ie al 3 weken op intensieve zorgen gelegen had.
De statistieken zullen nu nog wel verder wegzakken.
Kans is groot dat hij m'n schuchtere pogingen om hier opnieuw tekstjes te plaatsen nog niet gezien had.
Behouden reis !
De statistieken zullen nu nog wel verder wegzakken.
Kans is groot dat hij m'n schuchtere pogingen om hier opnieuw tekstjes te plaatsen nog niet gezien had.
Behouden reis !
donderdag 16 april 2015
Middagwandeling
Gisteren heb ik van het mooie weer geprofiteerd om een wandeling te maken. De laatste tijd gaat die steeds vaker richting kanaalbuurt en/of Molenbeek uit dan dat ik naar Schaarbeek of Sint-Joost-ten-Node ga.
Zoals al eerder gebeurde, stootte ik daarbij op miskende of onbekende plekjes. Ditmaal ging het om Haubrechtsstraat en het Meelfabrieksquare (square de la Minoterie). Het zijn weliswaar geen wondermooie plaatsen, maar in wat doorgaans als een grauwe buurt wordt bestempeld zorgen sommige aspecten toch voor enige kleur en charme.
Aan het Meelfabrieksquare stond vroeger ook een meelfabriek. Wellicht is het square dan ook daar naar vernoemd.
En in de Haubrechsstraat staan twee huisjes met een soort van voortuin ('t is eigenlijk geen tuin, eerder een afgebakend en betegeld koertje) en wat groen.
Dankzij deze 'ontdekkingen' (een groot stuk van Molenbeek is voor mij onbekend) keerde ik goed gemutst terug naar het werk, onderwijl turend naar de plek waar sinds kort een soort van konijnenkwekerij is opgestart door een 3-tal kinderen op de Materialenkaai. Daar ga ik mogelijk de volgende keer eens langs.
Zoals al eerder gebeurde, stootte ik daarbij op miskende of onbekende plekjes. Ditmaal ging het om Haubrechtsstraat en het Meelfabrieksquare (square de la Minoterie). Het zijn weliswaar geen wondermooie plaatsen, maar in wat doorgaans als een grauwe buurt wordt bestempeld zorgen sommige aspecten toch voor enige kleur en charme.
Aan het Meelfabrieksquare stond vroeger ook een meelfabriek. Wellicht is het square dan ook daar naar vernoemd.
En in de Haubrechsstraat staan twee huisjes met een soort van voortuin ('t is eigenlijk geen tuin, eerder een afgebakend en betegeld koertje) en wat groen.
Dankzij deze 'ontdekkingen' (een groot stuk van Molenbeek is voor mij onbekend) keerde ik goed gemutst terug naar het werk, onderwijl turend naar de plek waar sinds kort een soort van konijnenkwekerij is opgestart door een 3-tal kinderen op de Materialenkaai. Daar ga ik mogelijk de volgende keer eens langs.
zaterdag 4 april 2015
Compañia María "La Serrana"
Een van m'n goede voornemens voor 2015 was om deze blog weer nieuw leven in te blazen, maar dat is dus niet helemaal gelopen zoals bedoeld...
Nu ja, het optreden dat we gisterenavond bijwoonden is een mooie aanleiding om hier nog eens iets te posten.
Een flamenco-ensemble van 5 dansers (3 vrouwen, 2 mannen), 3 zangers en 2 gitaristen. Heel indrukwekkend vond ik als leek. Kenners vonden het ook lang niet slecht, maar hadden soms toch wat bemerkingen.
Voor mijn part had het optreden gerust nog een uur langer mogen duren, want een 90-tal minuten leek me toch wat kort, al kan ik me inbeelden dat de artiesten wel afgemat waren na hun opvoering.
Voor mij is het volstrekt onduidelijk of er nu veel improvisatie bij komt kijken (binnen welbepaalde grenzen) of dat integendeel alles aan een strak keurslijf moet beantwoorden, of de zangers elk een duidelijk afgelijnde rol hebben of bijvoorbeeld kunnen inspringen wanneer ze dat zelf willen enz. Ik heb de indruk dat het een beetje vanalles is : een zekere vrijheid die elkeen wordt gelaten, gekoppeld aan toch enkele duidelijke afspraken. In alle geval waren ze allemaal goed op elkaar ingespeeld.
Het begon met een gemeenschappelijke dans met 4-en, waarna elkeen een soort solovoorstelling ten beste mocht geven. Vervolgens dook nog een andere danseres op en tot slot gaven ze nog eens allemaal samen op het podium verschenen om elk na elkaar nog hun kunnen te tonen. Erg indrukwekkend vond ik het allemaal en tevreden en opgetogen dat ik zoiets heb kunnen meemaken.
In november hebben we een reis naar Sevilla gepland, de bakermat van de flamenco. Mogelijk kunnen we daar ook ergens een optreden bijwonen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
