Een van de dingen waar ik op een werkdag doorgaans halsreikend naar uitkijk is het uurtje sporen ’s morgens naar m’n werk. Niet voor de treinreis op zich, al is dat af en toe ook een ware belevenis, maar omdat ik dan een uur lang kan lezen. Een ware verademing voor mij en ook pure noodzaak voor m’n geestelijke gezondheid. ’s Avonds lees ik meestal de krant van een, twee of meer dagen geleden of anders een motortijdschrift of Brussel deze week.
Maar ik had het dus over ‘leesgenot’ en dat associeer ik meer met de ochtend. Op dit ogenblik lees ik een Franse kanjer : ‘Moralistes du XVIIe siècle’ uit de collectie Bouquins van de uitgeverij Robert Laffont. Het boek gaat vooral over drie klassieken uit de Franse literatuur (La Rochefoucault, Pascal en La Bruyère), maar ook over mindere goden die in die eeuw leefden en die van ver of nabij iets met die thematiek (moralisten) te maken hebben.
Vandaag ben ik begonnen aan het deel gewijd aan La Rochefoucault. Voordat ik met hogere studies bezig was, had ik zelfs nog nooit van de man gehoord en tot op de dag van vandaag heb ik er ook nog haast niets van gelezen (op de occasionele spreuk na ; ik ben nu aan de inleiding of préface of hoe het ook heet en daardoor weet ik nu eindelijk wat de ‘Fronde’ geweest is net voor Lodewijk XIV de troon besteeg). Ondanks de pose van intellectueel die ik soms graag aanneem (en die veelal ook maar een pose is), ben ik wel nog leergierig en ben ik blij telkens als ik iets bijleer over een onderwerp dat me boeit.
Van een andere auteur heb ik vandaag ook enkele spreekwoorden gelezen en ik ga er hier een paar zetten die me wel aanspraken (wat uiteraard meer zegt over mezelf dan over de universaliteit ervan). De compleet in de vergetelheid geraakte Bonavonture d’Argonne heeft er in zijn ‘Les Maximes et Réflexions de Monsieur de Moncade’ een hele reeks bijeengeschreven. Hier zijn er drie :
- Si l’on ne disait que les choses utiles, il se ferait un grand silence dans le monde.
- Nos propres défauts nous font moins de peine que les défauts d’autres ne nous donnent de plaisir.
- On n’avance guère dans le monde quand on n’a que du mérite.
Niet bepaald opbeurende lectuur misschien en ook niet altijd makkelijk (een doorlopende tekst leest meestal toch vlotter), maar niettemin ben ik telkens gelukkig als ik dat boek uit mijn tas haal.
Maar ik had het dus over ‘leesgenot’ en dat associeer ik meer met de ochtend. Op dit ogenblik lees ik een Franse kanjer : ‘Moralistes du XVIIe siècle’ uit de collectie Bouquins van de uitgeverij Robert Laffont. Het boek gaat vooral over drie klassieken uit de Franse literatuur (La Rochefoucault, Pascal en La Bruyère), maar ook over mindere goden die in die eeuw leefden en die van ver of nabij iets met die thematiek (moralisten) te maken hebben.
Vandaag ben ik begonnen aan het deel gewijd aan La Rochefoucault. Voordat ik met hogere studies bezig was, had ik zelfs nog nooit van de man gehoord en tot op de dag van vandaag heb ik er ook nog haast niets van gelezen (op de occasionele spreuk na ; ik ben nu aan de inleiding of préface of hoe het ook heet en daardoor weet ik nu eindelijk wat de ‘Fronde’ geweest is net voor Lodewijk XIV de troon besteeg). Ondanks de pose van intellectueel die ik soms graag aanneem (en die veelal ook maar een pose is), ben ik wel nog leergierig en ben ik blij telkens als ik iets bijleer over een onderwerp dat me boeit.
Van een andere auteur heb ik vandaag ook enkele spreekwoorden gelezen en ik ga er hier een paar zetten die me wel aanspraken (wat uiteraard meer zegt over mezelf dan over de universaliteit ervan). De compleet in de vergetelheid geraakte Bonavonture d’Argonne heeft er in zijn ‘Les Maximes et Réflexions de Monsieur de Moncade’ een hele reeks bijeengeschreven. Hier zijn er drie :
- Si l’on ne disait que les choses utiles, il se ferait un grand silence dans le monde.
- Nos propres défauts nous font moins de peine que les défauts d’autres ne nous donnent de plaisir.
- On n’avance guère dans le monde quand on n’a que du mérite.
Niet bepaald opbeurende lectuur misschien en ook niet altijd makkelijk (een doorlopende tekst leest meestal toch vlotter), maar niettemin ben ik telkens gelukkig als ik dat boek uit mijn tas haal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten