Culturele activiteiten deze week

Deze week heb ik twee avonden na elkaar een cultureel verantwoorde activiteit gedaan. Het moet al járen geleden zijn dat zoiets nog gebeurd is.

Dinsdagavond ben ik in het kader van het Open Doekfestival naar de Duitse film 'Das Leben der anderen' gaan kijken, waarin een idealistische en gedreven Stasi-officier een gevierde schrijver moet afluisteren. Geleidelijk raakt hij steeds meer betrokken bij het leven van zijn 'studieobject' en de hele film eindigt voor alle protagonisten dramatisch, alhoewel ze allen vrede lijken te hebben gevonden in hun uiteindelijke situatie. Deze film stemt tot nadenken.

Woensdagavond ben ik dan samen met M. naar een concert in Brussel geweest van de Braziliaanse levende legende Caetano Veloso. In Brazilië heeft deze artiest terecht de status van superster en niet-Brazilianen kennen hem misschien door zijn sporadische samenwerking met de Spaanse cineast Almodovar. We hadden hem een aantal jaar geleden al eens aan het werk gezien en gehoord in het Paleis voor Schone Kunsten (nu Bozar) en waren er nogal op gebrand om ook dit concert bij te wonen.
Eerst gingen we eten in een Marokkaans-Libanees restaurant, Monya in de Zwaluwenstraat (vlakbij het Brouckèreplein), waar we tot onze verrassing meteen in correct Nederlands werden bediend (het moet zijn dat mijn Frans nogal roestig klonk ;-) ). Het kader was aangenaam en vrij gezellig (M. mocht zich neervleien op zachte kussens) en eten op zich was zeker niet slecht, al had het voorgerecht misschien beter gekund. De tajine Monya is een aanrader ! Afsluiten deden we met een muntthee. Altijd weer heerlijk en verkwikkend tegelijk.

Het concert op zich was lang niet slecht, maar Veloso heeft er al betere op zijn naam staan. Het eerste concert van hem dat we bijwoonden was veel ingetogener en hoofdzakelijk acoustisch en solo terwijl dit met nog drie muzikanten in traditionele rockbezetting : elektrische gitaar, drums en bas. Veloso zelf bespeelde regelmatig ook een vreemd uitziende gitaar. De AB doorstaat qua sfeer ook nauwelijks de vergelijking met de Henri le Boeufzaal in het PSK, maar dat is eigenlijk een oneerlijke vergelijking. De set bestond voornamelijk uit voor ons onbekende liedjes. Al bij al heeft hij weinig van zijn klassiekers gebracht. 'O Leaozinho' was een van de uitzonderingen op de regel, of 'Sampa', liedjes die dan ook prompt door talrijke toeschouwers werden meegezongen. Liedjes met een aan- en meeslepend tempo werden afgewisseld met meer ingetogen en soms ronduit saaie nummers en dat maakte het geheel nogal heterogeen. Maar de band was op elkaar ingespeeld en speelde goed en dat droeg grotendeels ook bij tot een al bij al niet teleurstellende avond. Het verbaasde ons wel dat iemand met een repertoire als het zijne (hij heeft toch tientallen lp's en cd's) tijdens de bisnummers opnieuw een nummer speelde dat hij eerder op de avond al ten beste had gegeven. Maar het was wel een van de betere momenten vond ikzelf.
Wie wil kennismaken met Veloso, kan ik eigenlijk bijna elke lp (of cd tegenwoordig) van de man aanraden, maar in het bijzonder de verzamelaar 'Minha história'. Voor een liveopname is 'Prenda minha' een goede keuze.

Na een overnachting in het appartement van mijn ouders hebben we 's ochtends ontbeten in de Mokafe in de Koninginnegalerij (ook weer bediend in het Nederlands overigens) en daarna nog wat rondgekuierd in Brussel en onder meer de speelgoedwinkel Grasshopper op de Grasmarkt bezocht (een favoriet van M.). Toen na wat lukraak wandelen in onze vroegere buurt duidelijk werd dat M. eigenlijk nog naar New De Wolf wilde gaan in de Hoogstraat was het eigenlijk al iets te laat en zijn we maar vertrokken. De dag ervoor hadden we namelijk gemerkt dat er heel wat files stonden in de tegenovergestelde richting en die wilden we het liefst vermijden om de kinderen nog tijdig van school te kunnen gaan halen.