Wat kiekjes.
Ach, wat mannen in uniform die zich vermaken, ontspannen of met elkaar in gesprek zijn. Op enkele foto's staan ook wat vrouwen of huisdieren waarmee ze, naargelang, vriendschappelijk of liefkozend omgaan. Alledaagse plaatsjes eigenlijk die iedereen wel eens maakt op vakantie of zo.
Iemand met enig historisch bewustzijn herkent echter al snel enige onheilspellende tekens op de uniformen die ze dragen.
En als je onderschriften leest, dringt de gruwelijke werkelijkheid helemaal tot de kijker door : dit zijn mensen, mannen en vrouwen van vlees en bloed, die in en om Auschwitz werkten, het concentratiekamp deden functioneren, het bestuurden, bewaakten, die de selecties op het perron uitvoerden enz (of ze ook in Birkenau, het eigenlijke vernietigingskamp, werkten, weet ik niet).
Hannah Arendt schreef het al over Eichmann, n.a.v. van diens proces : de banaliteit van het Kwade. Dat gaat hier ook zeker op en dat maakt ze des te confronterender. Aan deze mensen hun handen kleeft bloed, heel veel bloed. Maar het hadden net zo goed brave burgers kunnen zijn, mensen als u en ik.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten