Ik gruw van de term lifestyle en de lading die hij dekt : in mijn ogen eigenlijk niets of veel wind over vooral onnozele zaken of toch zo gebracht dat ik over het onderwerp niets wijzer word. Elk zichzelf respecterend blad lijkt er wel aan mee te doen, zo ook onze krant die vindt dat bij elke weekendeditie een extra katern hoort met haast enkel blabla in. Ik beschouw dat als pure verspilling.Vandaag was er een reportage gewijd aan de Braziliaanse stad Salvador da Bahia, hoofdstad van de noordoostelijke staat Salvador. Benieuwd begon ik erin te lezen, maar veel interessante zaken stonden er niet in en het stuk schepte veeleer een, niet eens zo slecht, sfeerbeeld.
Nieuwsgierigen zou ik echter eerder aanraden om een cd van pakweg Dorival Caymmi te beluisteren om meer te weten te komen over deze mooie stad en haar inwoners en, vooral, de sfeer te proeven. Je ziet zo de prachtige Salvadoraanse stranden voor je met hun mooie golven en, heel vaak, palmbomen, de in traditionele, witte klederdracht getooide Bahianas, de vrolijke, goedlachse bevolking, je proeft haast de acarajé of het kokossap, je beeld je zo de jangadas in, je herbeleeft je wandeling door de Pelourinho of omgeving rond de Bonfimkerk. Portugees begrijpen is daarbij uiteraard een pluspunt, maar niet onontbeerlijk. De muziek spreekt ook voor zich. Ook hier weer is de Minha historia-reeks een goede tip, al weet ik niet of die cd nog makkelijk te vinden is.
In het artikel maakte de auteur gewag van de 'laat-maar-waaienmentaliteit' die er zou heersen. Dit klopt ergens wel en ik ben benieuwd of m'n vader eraan zal kunnen wennen. ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten