Er kunnen meer mensen in worden vervoerd dan in een enkeldekwagon en dat in relatief aangename omstandigheden, dit in tegenstelling tot de oude rode dubbeldekkers. De schuifdeuren tussen het reisgedeelte en het instapgedeelte sluiten in principe automatisch, waardoor er minder ergernis heerst tussen reizigers wanneer er maar weer eens iemand vergeet die toe te schuiven. Hooikoortspatiënten hebben het in dergelijke stellen ook meer naar hun zin, omdat de ramen niet kunnen worden geopend, waardoor er toch minder neus- en/of oogprikkelingen zijn.
Over prikkelingen gesproken : zo’n dubbeldekkers stellen bovendien de bovenaan gezeten reiziger in staat om een nog betere inkijk te bekomen in de welgevulde décolleté van argeloze, knappe reizigsters die in de gewone trein naast de jouwe zitten. Een gift die ik op een dag als deze volgaarne en met veel dank aanneem.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten