Tijdens het inventariseren op een rekenblad (Exell-achtig bestand) van mijn muziekverzameling botste ik op een LP waarvan ik al een hele tijd vergeten was dat ik ze had : El Rayo-X van David Lindley.
Deze door het grote publiek nauwelijks of niet gekende meestergitarist vergaarde als muzikant vooral in de jaren '70 en vroege jaren '80 roem door samen te spelen met mensen als bijvoorbeeld Jackson Browne, de hier reeds aan bod gekomen Warren Zevon of Ry Cooder (via wie ik hem leerde kennen na eind jaren '80 te hebben afgestemd op het toenmalige Studio Brussel-programma 'Liever live' die avond gewijd aan Cooder).
Omdat ik in een wat nostalgische bui was, wilde ik de plaat nog eens beluisteren en op de eerste kant is er een nummer dat echt opvalt door het indrukwekkende spel van Lindley : Mercury Blues.
Even indrukwekkend en mogelijk mooier is deze compleet andere versie van hetzelfde liedje (met Lindley en J. Browne):
Bij andere onverwachte ontdekkingen stootte ik onder meer op 'Spirit' van... Earth, Wind & Fire. Een plaat die ik ooit kocht omdat ik van de groep een klein muziekfragment had gehoord in een muziekdocumentaire gewijd aan funk. Het fragment in kwestie stond echter niet op 'Spirit' maar op een ander album, 'Last days and time', wat een van hun eerste platen is en nog volop in hun funkperiode viel. Hun disco-achtige muziek ontstond pas járen later.
Het nummer in kwestie en waarvan de eerste noten en vooral de bassen en gitaarriff een blijvende indruk op mij hebben gemaakt : Time is on your side.
Over Dire Straits, Fischer Chöre en andere opgedoken 'parels' zal ik maar zedig zwijgen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten