maar het voorbije weekend was de drang te groot geworden om thuis eens lekker politiek fout te doen. Ik moest en zou mijn kinderen eens laten kennismaken met een andere realiteit dan diegene die ze tot nu toe voorgeschoteld kregen via tv-zenders voor kinderen als Nick Jr. of Cartoon Network.
Het werd tijd om hun horizon wat te verruimen met iets anders dan flauwe verhaaltjes die steeds goed aflopen en met vaak helden in de hoofdrol. Het was tijd voor een parodie, een parodie op een mythe die ze kennen via de Dysney-film 'Tarzan' en het figuurtje 'George of the jungle' : "Tarzoon, la honte de la jungle" (of, naargelang de versie, 'Shame, la honte de la jungle').
Zelf heb ik deze film ooit eens gezien toen hij ergens in de jaren '80 op oudejaarsavond werd getoond op RTBF. Toen een door m'n ouders georganiseerd feestje op z'n einde liep, keken de kinderen wat tv en toevallig op uit. Bij mij werkte de film als puber vooral op de lachspieren, wat uiteraard nog benadrukt werd toen een van de gasten nogal geschokt bleek door het getoonde. De herinnering aan die film is me steeds bijgebleven en niet zo heel lang geleden vond ik hem geheel onverwacht op DVD, vermoedelijk omdat Picha intussen een ander icoon op zijn eigenwijze manier onder handen had genomen : Sneeuwwitje.
Tarzoon dus. Overigens een klassieker in zijn (wellicht heel beperkte) genre, de verwijzingen naar pakweg 'Fritz the cat' liggen altijd op de loer. Niet meteen de meest fijnzinnige of geschikte prent voor kinderen van 5 en 8, maar afgaand op hun reacties wel degelijk een succes. M. vond het het maar een bedenkelijk initiatief, maar de kinderen waren haast door het dolle heen, ook al herkenden ze een heel aantal van de knipogen niet (de loslopende en soms wild rondspuitende penissen bijvoorbeeld of de berg waarin hun hoofdkwartier ligt en die de vorm heeft van een vrouw met gespreide benen), en was de film volledig in het Frans, zonder ondertiteling, heel wat van de visuele grappen begrepen ze wel degelijk. M. verdacht me er ook van dat ik met onze kinderen lachte omdat ze toch de helft niet zouden doorhebben, maar ik was al blij dat ze al de helft min of meer snapten ! En al bij al is het een brave film met leuke vondsten, die enkel moraalridders kan doen stijgeren.
Het verhaal is vrij simpel. Tarzoon, een sukkel en archetype van de antiheld, leeft samen met de nymfomane June en zijn geobsedeerde aap. Op een dag wordt June ontvoerd omdat een of andere kale booswicht jaloers is op haar kapsel. Tarzoon trekt er met zijn aap op uit om haar te redden uit de klauwen van deze heerseres van de onderwereld, wier onderdanen vooral lijken te bestaan uit werk- en soldatenpenissen. Na allerlei omzwervingen en avonturen, komt hij aan op de plaats waar June wordt gevangen gehouden en tracht haar te bevrijden.
Hierbij een kort fragment waarin Tarzoon/Shame door een rasechte ket gered wordt van een wisse dood door enorm vraatzuchtige pygmeeën. Het taalgebruik van de reddende engel is trouwens ook nogal 'speciaal' en zou nu ook heel wat wenkbrauwen doen fronsen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten