Dit weekend verbleven we twee dagen aan zee.
Oorspronkelijk had ik gepland om met de kinderen naar het aquarium Nausicaä in Boulogne-sur-Mer te gaan, maar aangezien het zaterdag nog vrij goed weer zou worden, liet ik ze na de middag maar in bekwame handen achter op het strand en trok er alleen op uit.
De eerste halte was Bray-Dunes, het eerste Franse dorp over de schreve, dat om me er persoonlijk van te vergewissen dat de gruwel wel degelijk eindigde aan De Panne. En effectief, dat kustdorpje ziet er daar al heel anders uit, ook al staan er nog wel enkele relatief grote appartementsgebouwen op de dijk. Het strand zelf doorstaat volgens mijn geringe kennis ter zake de vergelijking met gelijk welk Belgisch kuststrand.
Daarna reed ik naar de twee Caps aan de Opaalkust : Cap Blanc Nez en Cap Gris Nez. Beide zijn uitkijkpunten vanwaar je vaak heel makkelijk Engeland ziet liggen, op pakweg 35 kilometer afstand, al lijkt het veel minder.
Het was er wat winderig en blijkbaar zijn vrij recent heel wat stukken afgezet, zodat je er niet meer mag wandelen. Op beide plaatsen zijn duidelijk de overblijfselen te zien van bunkercomplexen die deel uitmaakten van de Atlantikwall, bedoeld om de geallieerden te stoppen bij een landing. Ook is het gebied bezaaid met bomkraters.
Tot slot reed ik naar een museum dat wat meer landinwaarts gelegen is : La Coupole in Helfaut-Wizernes (vlakbij St.-Omer). Dit bouwwerk annex complex was bedoeld als opslag- en lanceerplaats voor V2-raketten. Het bleek haast onmogelijk te vernietigen (beschermd als het was door een dak van 5 meter gewapend beton) en men maakte er dan maar een museum van over de Duitse vernietigingswapens. De permanente tentoonstelling is echter een stuk breder en handelt tevens over de concentratie- en vernietigingskampen, het leven onder de Duitse bezetting in deze regio en de Blitzkrieg van 1940. Bij aankomst bleek er een of ander evenement aan de gang en gelukkig voor mij bleef het museum eenmalig open tot 22.30, want ik kwam pas tussen half negen en negen uur buiten, erg onder de indruk van de hele site en ook van enkele afgrijselijke foto's, tekeningen of filmbeelden die werden getoond. Voor de geïnteresseerde zeker de moeite waard.
In het winkeltje zocht ik nog naar geschikte souvenirs en ik keerde terug met een kleurboek, een kop en ook een doosje Bêtises de Cambrai, een plaatselijke specialiteit en lang niet slecht.
Thuisgekomen rond 22 uur werd ik begroet door twee opgetogen kinderen en twee volwassenen die niet bepaald amused waren door m'n late aankomst.
De volgende keer moet ik er wel een daguitstap van maken of misschien is een tweedaagse nog beter, met verblijf in een chambre d'hôtes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten