Woordbreuk

Nu doe ik het toch weer...
het over de Olympische Spelen hebben.

Of liever, over de berichtgeving daaromtrent.
Gisteren nog eens naar het VRT-nieuws gekeken, wat 20 minuten duurde (normaal toch zeker een half uur). Daarna kwam het Olympische sportnieuws aan bod : 30 minuten lang.
Waar is de zin voor verhoudingen gebleven ?
Binnen- en buitenlands nieuws wordt samengeperst (buitenlands nieuws is sowieso en helaas al jaren een mager beestje geworden) en een (akkoord, mondiaal) sportevenement krijgt meer aandacht ? Bovendien kwam de kijker ook te weten dat profvoetballers eveneens de voetbalmatch tussen België en Nigeria tijdens hun middageten volgden. Nieuwswaarde : nihil.

Maar dat is nog niet alles.
Ik heb een vooroordeel t.o.v. sportjournalisten ; in mijn ogen is dat op een zeldzame uitzondering na een lagere levensvorm en dat werd gisteren nog maar eens bevestigd door de soms als grappig bedoelde maar eigenlijk stompzinnige commentaar bij een aantal beelden. Nieuws moet dus ook entertainment worden.

Dan nog liever de gortdroge commentaar van bijvoorbeeld een Ivan Sonck.
Ander en beter !!
(maar ik denk er net aan dat het binnen vier of vijf dagen gedaan is, dus gewoon nog even doorbijten of eenvoudigweg niet kijken. Intussen is dan ook weer de voetbalcompetitie begonnen waarmee ze ons om de oren kunnen slaan, zucht).