Net een eerder deze week op de RTBF uitgezonden reportage gezien over deze 'staatsman', intussen president van Tsjetsjenië (helaas heb ik maar een deel kunnen opnemen).
Door het 'Russisch dagboek' van Anna Politkovskaja kende ik het personage een beetje en het beeld dat door de programmamakers geschetst wordt, strookt wel met het boek. De geïnteresseerde kijker bekruipt een mengeling van gevoelens : ongeloof, weerzin, kwaadheid.
Hoe zo'n figuur ongestraft van Tsjetsjenië zijn privéspeeltuin mocht maken en daar als een absolute heerser over wel en wee van zijn onderdanen beslist, gaat het gezond verstand haast te boven. Maar ach, hij is niet het eerste en waarschijnlijk ook niet het laatste voorbeeld van hoe het lot of het toeval de mensheid een neus zet.
Hij doet me eigenlijk wat denken aan Idi Amin, die ook een fervent bokser was, er een larger than life levensstijl op nahield, totaal onbekwaam was om op verantwoorde manier iets, laat staan een land, te besturen, alleen de taal van geweld begreep en talloze doden op zijn geweten had.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten