Vrijdag had ik de eer en het genoegen dat den Iepen-Iepen MiepMiep recht over mij in de trein kwam zitten. Terwijl hij rustig zijn boterhammetjes zat op te eten en De Standaard las, kon ik hem op m'n gemak even monsteren : hij wordt, net als ik een dagje ouder.
Den Iepen-Iepen MiepMiep is tegelijk een typische pendelaar en tegelijk ook een ondernemend manneke. Werkzaam bij KBC (niet moeilijk te zien, want er zijn zo van die personen aan wie de badge van hun werkgever wel vergroeid lijkt en die dus nooit zonder buiten schijnen te komen) en tegelijk zou men hem kunnen strikken voor een prominente rol in een reclamefilmpje voor Duracell. KBC legt namelijk bussen in om zijn pendelend personeel vanaf het Noordstation naar het grote gebouw aan de Havenlaan te vervoeren. Dat is echter niet aan onze vriend besteed, neen, den Iepen-Iepen MiepMiep begeeft zich doorgaans te voet naar zijn werkplek. En dat aan een stevig tempo. Vandaar het tweede lid van zijn bijnaam, want hij doet me denken aan de roadrunner uit de bekende tekenfilmreeks.
Het eerste lid valt te verklaren door het eerder hees en relatief hoog stemgeluid dat hij soms voortbrengt.
Voor de rest ziet hij er normaal uit : gemiddelde hoogte, brilletje, licht krullend haar. Maar vrijdagochtend had hij nog een ander attribuut aan/bij dat mijn aandacht trok : sandalen en kousen assorti met zijn donkerblauwe broek of zwarte broek. Mooi is dat.
De sater zie ik ook nog wel met sandalen naar Brussel trekken, da's nog zo'n stijlicoon die dezelfde trein als ik neem.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten