Pfffffrrrrtttt

ja hoor, de hooikoorts heeft me weer te pakken. Sinds de vooravond in de trein, toen sommigen het een goed idee vonden om de raampjes open te zetten.

Er is geen kwartier voorbijgegaan zonder dat ik een zakdoek nodig had en vaak zat er amper een paar minuten of minder tussen. Het stroomt er bij momenten bijna uit. En betraande ogen.

Niet plezant. Ik weet niet goed wat er in de lucht hangt, maar hopelijk is het er snel weer uit (heb wel witte pluisjes zien vliegen, maar of het daaraan ligt, weet ik niet).