De voorbije week...

...is er niets bijzonders gebeurd of toch ?

Zondag zijn we met z'n allen naar een tentoonstelling over dinosaurussen en neanderthalers geweest in Brussel. De halve stad hangt vol met affiches en aangezien het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen al een hele tijd meer een werf dan een tentoonstellingsruimte is, verkoos ik daar naartoe te gaan. Eind oktober-begin november zouden de dinosauruszalen in het KBIN weer in orde moeten zijn.

Eerst een bezoekje aan m'n moeder gebracht (vader was gaan wandelen), alwaar ik nog snel Skype voor haar geïnstalleerd heb, ook al had ze toen nog geen micro, en daarna naar Tour & Taxis, waar de tent stond opgesteld met al die vervaarlijke beesten. De oudste keek er al naar uit en zat voortdurend aan zijn broertje te vragen of hij ook mee wou naar het land van de dinosaurussen. Kleine broer zag dat ook wel zitten. Tot we daar aankwamen. Het hele bezoek liep hij daar met een klein hartje rond.

Wat was er te zien ? Niet veel eigenlijk : een handvol dinosaurussen in een nogal kaal decor en dan nog een expositie over de Neanderthaler, waar iets meer werk in gestoken was. Althans, de teksten waren toch al tweetalig in tegenstelling tot die over de dinosaurussen. Voorts werd er nog een film geprojecteerd over een bepaald dier dat toch al rechtop liep en een schakel vormde tussen aap en mens. R. had het allemaal vrij snel bekeken en S. concentreerde zich op de film om toch maar niet te hoeven kijken naar de angstaanjagende monsters op een paar meter van hem. In de scènes die uit het leven van de Neanderthaler gegrepen leken, toonde hij toch al meer interesse, maar helemaal op zijn gemak was hij toch niet. Uiteindelijk vertrokken we redelijk teleurgesteld na een half uur of zo, want het geheel rook toch een beetje naar afzetterij. De kinderen lieten het niet aan hun hart komen, want ze kregen elk nog een speelgoedje en zeker R. vond het wel leuk om tussen die giganten te crossen.

Deze week heb ik vernomen dat er op vrijdag 18 mei een examen is voor de kinderen die een hogere graad bij karate willen behalen. R. is op z'n zachtst gezegd niet bepaald enthousiast en zelf schipperen we nog tussen hem tegen zijn zin in te laten meedoen of het zo maar laten. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat hij het zou kunnen, maar in hoeverre moeten wij als ouders hem daarin 'aanmoedigen' als hij er zelf eerder weigerachtig tegenover staat ? Een gesprek met de sempai (de 'karatemeester') maakte me niet echt wijzer. Deze gaf toe dat ze voor het eerst met een nogal heterogene groep zaten qua niveau, maar dacht dat het R. wel zou lukken. Dinsdag ten laatste moeten we beslissen wat we doen. Ik zal dan maar eens aandachtig toekijken i.p.v. de krant te lezen.

Voor de rest herinner ik me van de voorbije dagen vooral de polemiek die onder meer in onze krant werd gevoerd n.a.v. het Antwerpse verbod op hoofddoeken voor ambtenaren. Hierin volg ik eerder Tom Lanoyes standpunt, hoewel vermoedelijk ook weer niet helemaal. Ik zal misschien het best beginnen met te stellen dat ik een complete leek ben inzake deze problematiek. Hoedje af voor Lanoye dat hij het forum waarover hij beschikte gebruikte om een maatschappelijk fenomeen aan te kaarten i.p.v. het obligate dankwoord.

Het thema beroert in ieder geval de gemoederen. De Antwerpse rechter die alle religieus getinte hoofddeksels of bedekkingen wou weren, oogstte dan weer een merkwaardige reactie van een Joods woordvoerder die beweerde dat het keppeltje toch helemaal geen teken van onderdrukking is, zoals de sluier wèl was volgens hem. De Joodse gemeenschap in Antwerpen was immers, nog steeds luidens die persoon, bijzonder goed geïntegreerd. Toen ik dat las, viel ik bijna om van verbazing. Enerzijds schoffeert hij een andere gemeenschap en anderzijds beweert hij iets wat met toch manifest overdreven is. Een lezersbrief in onze krant ging daar terecht op in en haalde zijn reactie onderuit.

Is het een toeval dat dit weer in Antwerpen gebeurt ? Ik hoop van wel, maar ben er niet zeker van. Het is de stad waarvan een parvenu als Patrick Janssen al enkele jaren burgemeester is en de verkiezingsuitslag van oktober vorig jaar zal hem vermoedelijk gesterkt hebben in zijn streven om de dingen te laten verlopen zoals hij het graag zou zien. Ik vraag me af in hoeverre heel die discussie niet ontstaan is vanuit een etnocentristische reflex : sluier = automatisch onderdrukking van de vrouw door de islam. Ik ontken niet dat de islam vrouwonvriendelijke trekken heeft, maar dat is voor andere godsdiensten ook het geval en zeker voor de instituten die erover waken. Mij lijkt het veeleer ingegeven door angst voor de andere (en de reactie van het Vlaams Belang erop) dan door een bekommernis om de neutraliteit van de dienstverlening. Ook andere symbolen worden geweerd, zult u wellicht opwerpen, maar de aanleiding is wel degelijk de sluier. Uniformiteit, dat is het ordewoord. Waarom ook geen kledingcode voor de burgervader, die er zo graag casual bij loopt ?

Kan in plaats van al de zelfverklaarde moslimkenners eindelijk eens iemand met kennis van zaken, en die 'neutraal' is, uitleggen waar de oorsprong van de sluier ligt, het hoe en het waarom ? Tot nu toe werd het debat hoofdzakelijk boven het hoofd van de rechtstreeks betrokkenen gevoerd, namelijk moslims en meer bepaald moslimvrouwen. Waar halen we de arrogantie vandaan om hen te betuttelen als vele vrouwen zeggen dat ze er zelf op staan een sluier te dragen ? Mogelijk hebben ze die 'onderdrukking' in die mate 'geïnternaliseerd' dat ze deel uitmaakt van hun wezen, maar dat durf ik voor heel wat vrouwen toch betwijfelen. Ook buldozer Etienne Vermeersch gaat er zomaar van uit dat de sluier gelijkstaat met onderdrukking en negatie. Wel, ik ben er niet zeker van en zolang dat niet zo is, zal ik bij mijn standpunt blijven dat het dragen van een sluier een recht is als een ander. Het is precies door zo krampachtig te reageren dat jonge vrouwen wel eens op een compleet tegenovergestelde manier zullen reageren door nèt wel zoveel mogelijk een sluier te dragen. Ik zou het in hun plaats alvast doen. En nog met veel trots ook.

En neen, ik pleit niet voor uitwassen als steniging of vrouwenbesnijdenis (dat laatste vindt zijn oorsprong overigens niet in de islam en steniging ongetwijfeld evenmin), ik pleit louter voor meer begrip en tolerantie t.o.v. mensen die het straatbeeld ook opvrolijken met andere kledingnormen. Een sluier hoeft niet per definitie lelijk of lomp te zijn, daarvoor hoef je je maar even op straat te begeven. Een sluier kan probleemloos sierlijk en stijlvol zijn.

(sorry als dit bericht nogal incoherent is, maar onze computer blokkeerde en ik heb heel wat dingen weer moeten herschrijven)