IJzerfront

Vorige weekend hebben we samen met R. een georganiseerde uitstap gemaakt naar de Westhoek om daar wat aan oorlogstoerisme te gaan doen.

Aanvankelijk stonden M. en ik er nogal huiverachtig tegenover omdat de gids (die ook directeur is van de school van de kinderen) er uitgesproken Vlaams-nationalistische ideeën op nahoudt en sinds kort openlijk militeert voor de N-VA (maar in zijn functie als directeur valt daar weinig of niets van te merken). Een politieke strekking en partij waar wij niet bepaald veel sympathie voor koesteren.
Maar we moeten eerlijkheidshalve toegeven dat er daarvan niet heel veel te merken viel. Al was het bezoek aan het monument van de gebroeders Van Raemdonck toch wat overbodig wat mij betreft. Dan had ik liever wat rondgelopen op de wallen rond Ieper.

Maar al bij al viel de uitstap goed mee.
Om te beginnen een spiksplinternieuwe bus en een probleemloze heenreis, ondanks een tankstation langs de autosnelweg dat deels in brand bleek te staan na ongetwijfeld een aanslag van een moslimfundamentaliset.

In Nieuwpoort begon de eigenlijke trip aan een groot monument ter ere van de gesneuvelden en koning Albert I en het sluizencomplex 'de ganzepoot'. Daarna reden we in de richting van Diksmuide om daar een pauze in te lassen in Oud-Stuivekenskerke om te luisteren hoe er daar gevochten en gepoogd werd 'den Duits', die de IJzer had kunnen oversteken, tegen te houden.
De hele tijd luisterde R. bijzonder geïnteresseerd en praatte hij tijdens de wandelingen met verschillende andere 'toeristen' die erbij waren.

De rest van de dag besteedden we onder meer aan bezoeken aan een Duits kerkhof (Langemark) en een Britse begraafplaats (Essex Farm, waar John McCrae 'In Flanders Fields' schreef).
De dag werd afgesloten in Ieper. Daar konden we eerst apart uitrusten om de dag af te sluiten met het bijwonen van the last post onder de Menenpoort, een primeur voor elk van ons drieën.
Daarna ging het naar huis, waar we tegen 23 uur aankwamen.