Abbey Road

Vrijdag heb ik een grote stap gezet in mijn muzikaal parcours.
Ik kocht namelijk m'n eerste Beatles-album ooit...

Vele jaren lang heb ik deze groep opzettelijk genegeerd. Uiteraard kende ik wel heel wat hits, maar nooit of te nimmer heb ik nummers echt serieus beluisterd, eenvoudigweg omdat ik het kotsbeu was/ben met de bewering om de oren geslagen te worden dat het de beste groep aller tijden was/is en dat ze alleen maar fantastische nummers gemaakt hebben.
Dus uit pure balorigheid ging ik daar tegenin en weigerde simpelweg te erkennen dat er mogelijk toch songs waren die de moeite konden zijn. Net zo kinderachtig als de pure idolatrie van zovelen t.o.v. deze groep.

Stilletjesaan groeide dan toch het besef dat het tijd was om wat opener van geest te staan tegenover deze groep en dat ik ten minste moest proberen om de muziek te beoordelen op zijn merites, los van alle gedoe errond, los van het feit dat het The Beatles waren die ze gemaakt hadden. Hierin werd ik, zonder dat ze het wist, wat op weg geholpen door M. en ik moet ook RD bedanken voor zijn advies.

Vrijdag struinde ik dan wat rond in de Media Markt in de Brusselse Nieuwstraat en uit nieuwsgierigheid ging ik dus eens kijken wat er van The Beatles beschikbaar was, hopende dat ik de plaat 'Revolver' zou vinden tegen een redelijke prijs.

Wat ik zeker wilde vermijden was een LP uit hun beginperiode. Niemendalletjes als 'Love me do' of 'She loves you' interesseren me niet. Uiteindelijk koos ik op goed geluk voor 'Abbey Road' (aangezien 'Revolver' ontbrak), mede door 'Here comes the sun' dat erop staat, geschreven door George Harrison, die als underdog tussen de heren Lennon en McCartney mijn natuurlijk sympathie had. Achteraf las ik dat dit de laatste LP was die het viertal opgenomen heeft ; hun zwanezang dus.

Vanmorgen haalde ik dan diep adem en haalde de plastic verpakking van de cd om hem te beluisteren. Wel, de eerste (weliswaar oppervlakkige) beluistering was geen onverdeeld succes. Er staan onmiskenbaar mooie nummers op (Something bijvoorbeeld of Here comes...), maar wat mij betreft ook een handvol die me een stuk minder bekoorden en voorlopig vind ik het dus zeker nog geen absoluut meesterwerk.

Een gelijkaardige evolutie heb ik sinds kort doorgemaakt voor wat betreft de muziek van Elvis Presley. Begin januari waren M. en ik uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van RD en daar hoorden we onder meer enkele opnames van The King. Ik was er toch danig van onder de indruk, in die mate zelfs dat ik een paar weken geleden toch maar een dubbel-cd gekocht heb met de opnames die gemaakt werden in Memphis, na zijn comeback in 1968.
En eergisteren hoorde ik dan op de radio een ander nummer van hem waarvan ik toch ook onder de indruk was.
Bij deze dus : Guitar Man