Een moest dus gaan en met enige pijn in het hart wordt dat waarschijnlijk binnen enkele dagen de Kawasaki, de kwak, het kwakje, de walvis. Ruim 5 jaar heeft hij me trouwe diensten bewezen. Vele motorritten heb ik ermee gemaakt, vaak toverde hij een (glim)lach op m'n lippen of deed hij me beter voelen tijdens of na een rit.
Ben blij dat ik met dat model (een ZX-7R, hetzelfde model als waarmee we Anthony Gobert hieronder aan het werk zien) heb kunnen rijden. Uitstekende remmen, uiterst stabiele motor, wel zwaar en helaas is hij niet ongeschonden uit ons 5 jaar samenzijn gekomen. Was allang geen partij meer voor moderne sportmotoren, maar dat hoefde voor mij ook niet. Me meten met andere motorrijders is allang mijn ding niet meer, als het dat ooit geweest is. En présence had hij louter door zijn verschijning al ruim voldoende, mocht dat belangrijk zijn geweest. De ZX-7R was namelijk een van de emblematische motorfietsen uit de jaren '90.
Maar het is niet anders. Woensdag wordt hij waarschijnlijk door zijn nieuwe eigenaar opgehaald.
Hierbij nog een laatste foto.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten