Is het echt nodig steeds je dromen na te jagen en, vooral, te willen realiseren ?
Ons kapitalistisch/materialistisch bestel wil ons dat uiteraard doen geloven en vaak geef ik toe aan die stimulus, soms niet.
Wat doet het met een mens als je voortdurend kunt krijgen wat je hart begeert, al dan niet na er bloed, zweet en tranen voor gelaten te hebben ? Ik vrees dat er op den duur zekere een leegheid ontstaat, een 'blasé' gevoel.
S. droomt van een Alfa Romeo, maar helaas voor hem zit dat er niet meteen in. Ik had eerder iets anders in gedachten, maar moet dat echt ? Eigenlijk niet.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten