Emmylou Harris

Donderdagavond hebben M. en ik voor het eerst sinds lang nog eens samen een concert bijgewoond : Emmylou Harris in Bozar.

Geen van ons beide was erg vertrouwd met het werk van deze country- en folkster, maar het enthousiasme van vriend R.D. (zelf ook aanwezig, samen met zijn collega's-vrienden P.T. en J-M.M.) werkte aanstekelijk en ik besloot een paar maand geleden om toch maar 2 kaarten te kopen. Wel, we hebben het ons niet beklaagd. Het werd een fijne, maar iets te korte avond.

Eerst kregen we een zekere Kimmie Rhodes met haar groep voorgeschoteld, bestaande uit haar man en zoon. Ze brachten enkele liedjes en mevrouw Rhodes beschikt over een mooie stem, terwijl haar zoon bij wijlen indrukwekkend gitaar speelde.

Daarna was het de beurt aan de hoofdact en tijdens de pauze werden we getracteerd op 'Bop till you drop' van Ry Cooder.

Het concert was zeker niet slecht en persoonlijk schat ik het hoger in dan onze krant (die het 2 op 5 gaf, maar we zijn het wat dat betreft meestal wel oneens), al was het evenwicht tussen haar stem en de muziekinstrumenten helaas vaak zoek en was het eerder een statische bedoening. Ikzelf heb amper 3 nummers herkend die ze speelde, maar ondanks het feit dat haar werk me grotendeels onbekend is, kon ik de rest toch ook smaken. Toch wel een klassedame Emmylou Harris, met een heel mooie stem.

Helaas moesten we voor het einde van het concert reeds vertrekken omdat de laatste trein richting thuisbasis om 22.40 vertrok. Dank u NMBS voor deze dienstverlening, die er in vergelijking met zowat nog een jaar geleden op achteruitgegaan is, want toen was er een uur later wèl nog een trein.

Hierbij het eerste nummer van het concert en een van de 3 die ik herkende : Here I am.