Ha !

Vandaag voor het eerst sinds ettelijke weken nog eens met de motorfiets kunnen rijden.
De Duc ligt nog steeds in stukken vaneen, maar de Kwak bleek na wat aandringen toch bereid zijn paarden nog eens de vrije loop te laten. Het had wel wat voeten in de aarde.
De twee weken geleden aangekochte accu bracht toen tegen mijn verwachtingen in geen zoden aan de dijk. Met het mooie weer wilde ik het vandaag echter nogmaals proberen (het was verdorie al het derde of vierde opeenvolgende weekend dat ik half vertwijfeld thuis zat), aanvankelijk zonder resultaat : de startmotor draaide wel rond, maar de motor zelf sloeg niet aan. Uiteindelijk de nieuwe accu eruit gehaald, de oude erin gestopt, de polen met wat vet ingestreken (zat bij de nieuwe bij in de doos) en nog eens geprobeerd. PANG !! Een luide knal weerklonk plots uit de uitlaat. Gelukkig was het 3 uur in de namiddag en geen 7 uur 's morgens...
Bij nog een timide poging om te starten, die veeleer bedoeld was om te zien of te horen of er ergens iets kapot was, startte de motor dan plots en tegen alle verwachtingen in, wèl !

Ik heb dan maar meteen m'n helm aangetrokken (al de rest had ik al aan) en ben ermee weggereden om een ritje te gaan maken in enkele buurtgemeenten. Met de felle, laaghangende zon was het wel opletten geblazen, maar ik heb ervan genoten. Alleen speelde de gedachte door m'n hoofd dat ik niet weet wanneer en of hij nog eens zal starten. Ik heb er geen flauw idee van hoe of waarom hij nu wel aansloeg en vrees dat ik bij een volgende tankbeurt ergens alweer strand. Misschien had ik er beter meteen mee naar een garage gereden. Morgen toch nog maar eens proberen.

En de huidige lay-out zint me nu wel, handvol ! ;-)