Na enkele boeken non-fictie had ik behoefte aan iets wat fictie en daarvoor zijn we bij de laat XIX-eeuwse Franse schrijver Alphonse Allais beslist aan het goede adres. Hij was een meester in het vertellen van grappige, soms absurde verhalen, taalspelletjes en andere hoogstandjes die meestal niet onder de noemer serieuze literatuur vallen. Zijn originaliteit blijkt ook al uit de titel van zijn tijdens z'n leven verzameld werk. Er bestaat namelijk ook nog een boekdeel dat Oeuvres posthumes heet. Volgens mij is het alvast een boek om de vingers bij af te likken.
Mijn exemplaar heb ik gekocht bij de boekhandel Pierre Genicot, in de Bortiergalerij vlakbij het Centraal station in Brussel. Deze compleet overdekte galerij is niet echt de mooiste, maar wel bijzonder sfeervol voor de rechtgeaarde bibliofiel, want er huizen haast enkel boekhandels. Een aanrader al was het maar om eens rond te snuisteren.
Allais heb ik leren kennen via een cursus bij professor Somville die er in een cursus semiotiek een paar uur aan gewijd had. De auteur is min of meer in de vergetelheid verzeild geraakt, maar wordt toch nog door een beperkt aantal lezers fel gesmaakt. Ongetwijfeld terecht.
Vandaag ben ik niet eens halfweg de inleiding met Allais' biografie geraakt, maar enkele malen waande ik me ineens weer in m'n studentenjaren toen ik een aantal namen teruglas van artiesten die ik toen heb leren kennen, al was het maar van naam. Ik heb het dan niet eens over monumenten als pakweg Baudelaire, Zola of Hugo, maar wel over personen als Gustave Kahn, Ernest Renan, J.-K Huysmans met A rebours, Villiers de l'Isle-Adam, Boule de suif van Maupassant, Charles Cros enzovoort. Voor velen nobele onbekenden, maar voor mij niet helemaal. Het is soms wel eens leuk om geconfronteerd te worden met enkele herkenningspunten uit een ver verleden, waar je al vele jaren niet meer aan gedacht hebt. Het deed me echter ook herinneren aan de ettelijke uren die ik in de vreselijke Albertinabibliotheek heb doorgebracht. Bij mij moet dat intussen al zowat 15 jaar achter de rug zijn, die 1ste licentie aan de VUB...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten