Kleding

Laatst bespeurde ik tijdens het strijken (akkoord, niet meteen de meest mannelijke en hippe taak die er bestaat) dat mijn enige of laatste blauwe jeansbroek ontegensprekelijke tekenen van sleet vertoonde : er zaten kleine gaatjes op de plaats waar m'n zitvlak behoort te komen.

Binnenkort dus tijd voor weer een nieuw kledingsstuk. Ik onderneem al sinds een paar jaar verwoede pogingen om mijn garderobe geleidelijk te vernieuwen, maar dat is een langetermijnproject. Elk jaar koop ik wel een (of meer) hemd(en) of broek(en) of trui(en) en onlangs ook nieuw ondergoed. Maar toch is er nooit een jaar dat ik kan zeggen dat ik niet echt iets nieuws nodig heb.

Qua kledij ben ik doorgaans eigenlijk niet zo heel veeleisend en zeker niet wat vrijetijdskleding betreft. In mijn kleerkast vind je nog probleemloos t-shirts en truien die 10 of 15 jaar oud zijn en die ik nog aandoe. M. heeft daar een grote hekel aan, maar ik vind het wel prettig en zolang ze volgens mij nog 'draagbaar' zijn, zie ik ook geen reden om ze weg te doen, ook al zullen sommigen het haast lompen vinden. Vele zijn ook compleet niet modieus of getuigen nog van de tijd dat ik nog volop dwaalde en revolutionair ging worden : zo bijvoorbeeld een T-shirt van Jim Morrison of een van Che Guevara, lang voordat die weer hip was, of van The Clash.

Overigens ben ik best wel trots op die versleten jeans, want de slijtage is ook gewoon echt van het dragen en niet zo gekocht of met opzet aangebracht zoals het een tijd 'in' was. Versleten kleren zijn gewoon een deel van iemands geschiedenis. Hoeveel dagen heb ik die versleten broek niet gedragen, wat heb ik er allemaal niet mee gedaan, wie heb ik er niet allemaal mee ontmoet, welke geniale vondsten zijn me niet te binnen geschoten toen ik die bepaalde broek droeg, welk groot verdriet voelde ik ? En dat geldt voor zoveel andere kledingsstukken.

De volgende aankoop dient zich overigens al aan : nieuwe schoenen en niet zomaar een paar schoenen, maar Mephisto-schoenen. Vrij prijzig, zeker, maar wel van goede kwaliteit : duurzaam en heel comfortabel, wat belangrijk is als je vaak stapt. Mogelijk werd ik me er dankzij m'n eerste Mephisto-paar van bewust dat dure spullen soms misschien wel eens hun geld waard zouden kunnen zijn. Dat strookt eigenlijk wel niet bepaald met het omverwerpen van het bestaande bestel, maar die droom heb ik, vrees ik, al een tijdje laten varen, of althans, mijn actieve medewerking eraan. Ermee sympathiseren doe ik nog wel, nog een paar jaar... nog snel voor ik een complete reactionair word.