Hier ga ik maar even de exhibitionistische toer op...
Een minderwaardigheidscomplex gekoppeld aan een meerderwaardigheidscomplex kan tot gevaarlijke combinaties leiden.
Het eerste is een kweekvijver voor frustratie, het tweede, kweek je als eenzaat en mysantroop in je ivoren toren vanzelf.
Zo komt het dat ik als rechtgeaarde linkse salonrevolutionair in woeliger tijden wel eens heel gemakkelijk in de huid had kunnen kruipen van een of andere beul die zijn driften botviert op echte of vermeende klassevijanden en aldus zijn frustraties en haatgevoelens nagenoeg ongestraft de vrije loop kan laten.
Gedreven door enerzijds wraakgevoelens en anderzijds de filantropische drang en vaste en goedbedoelde wil om de mensheid het rechte, marxistische pad te doen bewandelen (immers de enig juiste manier om voor allen geluk en welzijn te scheppen) had ik, indien de omstandigheden 'meezaten' voor de goede zaak hier en daar wel een bot(je) en nog wel meer kunnen breken, denk ik. Zoals u wellicht wel weet, mag men bij grootse ondernemingen niet kijken op een nulletje meer of minder.
Wellicht zijn deze bespiegelingen allemaal redelijk geschift, maar wel eerlijk.
Eens kijken of ik straks een nietsvermoedende N-VA'er, een fiscaal jurist, drug-, wapen- of mensenhandelaar, een CIA-agent of een CEO van een beursgenoteerde multinational in m'n hol kan lokken ! Kan een mooie bende worden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten