Un peu de poésie dans ce monde de brutes, commme aime à le dire régulièrement un ami qui m'est cher.
Vanmiddag zag ik op de Koning Albert II-laan een man op een bankje zitten.
Hij zag eruit als een dakloze en naast hem zat een op het eerste gezicht ongeschonden relatief grote pluchen beer of leeuw.
Vond ik wel leuk eigenlijk.
Daar in die buurt, tweede thuis van de hardwerkende, geld verdienende pendelaar en internationale instellingen ten dienste van het Kapitaal ("les brutes") zat een man eventjes rustig, niets doend gewoon voor zich uit te staren met die knuffel naast hem.
Een mooi beeld vond ik en een beetje poëzie op die koude, vrij kille plek.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten