Voilà beste lezertje(s?) ; uw Brompie is vandaag vrij probleemloos op z'n werk geraakt, ondanks de verwoede pogingen van de NMBS om de eerlijke werkmens te koeioneren.
Mijn prehistorisch Italiaans scheurijzer heeft me feilloos tot in de Brusselse Noordwijk gebracht. Om 6.10 uur thuis vertrokken en tegen 7.30 uur aangekomen ; niet zo slecht gezien de omstandigheden. Bedankt aan de automobilisten die me ruim baan gaven.
Het delicaatst was nog het stuk tussen de afrit Laken komende van de A12 tot op m'n werk. Veel minder ruimte dan tussen de rijstroken op de autosnelweg, maar doorgaans liet men me er toch tussen. Een of tweemaal toch een voet aan de grond moeten zetten (foei!), want het blijft steeds een potentieel hachelijke onderneming. Voor deze ochtend bleek m'n vrees om al filefilterend de grond te kussen alvast ongegrond ; straks nog heelhuids thuis zien te raken.
Ongetwijfeld gingen er veel jaloerse blikken mijn richting uit, enerzijds om dat prachtig stukje stijlvolle mechaniek waarmee ik onderweg was en anderzijds omdat ik nog vrij fluks vooruit ging.
Tussen de files doorrijden op zich is niet echt leuk of interessant, wel uitdagend en het geeft een bevredigend gevoel vooruit te gaan waar de koekblikrijders stilstaan of aanschuiven.
Een ander voordeel is dat een van de überbimbo's op m'n werk me steevast complimenteert als ik in m'n motorpak met leren broek opdaag. Helaas is ze ondanks haar grote borsten niet m'n type.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten