Eergisteren meegemaakt op de trein : een jong(e) zwart(e) meisje/vrouw dat/die met haar vriendin op stap is en zonder enige gêne of rem afgeeft op Marokkanen. Ettelijke malen zei ze luidop, riep ze het haast, "makkaken".
Het komt de eerste seconden al wat vreemd over als een zwarte Nederlands met een duidelijk dialect spreekt, maar dat intussen weggeëbt effect wordt dan nog versterkt indien diezelfde persoon ronduit racistische termen hanteert.
Enigszins vervelend was ook dat niemand van de medereizigers erop reageerde.
Ikzelf evenmin. Toen ze tijdens een overstap naast mij kwamen staan, nam ik mezelf voor om er toch iets van te zeggen als ze opnieuw begon, maar op dat vlak bleef het rustig.
De twee begonnen dan weer wel (spelenderwijs ?) elkaar pijn te doen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten