Vele, vele jaren geleden kocht ik voor de verandering eens een bouwdoos van een auto i.p.v. een tank, vliegtuig of boot.
Het ging om deze doos :
De Bugatti Royal Coupé Napoleon is een van de meest exclusieve en dure wagens die ooit gebouwd zijn en zelfs diegenen die geen kaas gegeten hebben van auto's of wie het onderwerp echt niets zegt, zullen wel moeten toegeven dat dit een prachtig voorwerp is, kunst welhaast.
Zoals zo vaak heb ik hem pas enkele jaren na aankoop gebouwd en had hem ergens op een schap geplaatst. Helaas stootte M. hem er op een dag per ongeluk (denk ik) af en viel hij op de grond. Het resultaat laat zich raden. Zo goed en zo kwaad als het ging, raapten we de onderdelen bijeen en stopten ze in een zak. Omdat ik de voorbije week wel wat tijd èn zin had, diepte ik het plan ervan op uit een doos en zette me aan de herstellingswerkzaamheden.
Let wel, mijn model heeft tal van gebreken, ten eerste omdat ik geen begenadigd modelbouwer ben, ten tweede omdat ik toen ik hem bouwde nog veel minder trucjes kende om een model enigszins presentabel te maken en ten derde omdat ik me bij het schilderen baseerde op de doos voor het kiezen van de kleuren i.p.v. op de aanduidingen op het plan. Daardoor komt het dat de auto (donker)blauw geschilderd is en niet zwart zoals gemoeten had.
Op de bovenste foto zijn al enkele chroom onderdelen opnieuw aan de motor aangebracht, voor de rest zag het wrak er min of meer zo uit als daar te zien is.
En nu staat-ie weer in volle glorie te pronken, in een vitrinekast ditmaal.
Dat allemaal uit liefde voor M. En wat krijgen we ervoor in de plaats ? Alvast geen orale seks... en op mijn verjaardag al evenmin. Snif.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten