Uitstapje

Vandaag had ik een trip naar Brussel gepland, want onze voorraad vleeskruiden diende aangevuld en daarvoor moest ik naar de zuidmarkt. Daarna zou ik dan een tentoonstelling bezoeken in het Joods museum van België.

Kwak of Duc, Duc of Kwak ? Dagenlang liep ik al te tobben over welke motor ik zou nemen. Uiteindelijk koos ik voor de meest logische optie : de Kwak, waar m'n zadeltassen aan hangen en die ook gewoon de meer geschikte motorfiets is om het voor ruim 95% uit autosnelweg bestaande traject af te malen. Hem aan m'n werk geparkeerd, helm in m'n bureau gaan leggen en op weg naar metrostation Rogier.

Daar aangekomen, moest ik al meteen een bedelaar heropvoeden in ruil voor wat geld. De man hing me een warrig verhaal op vol met 'fuck' en 'fucking'. Zoiets kon ik niet laten begaan en heb hem dus streng aangesproken dat de boodschap ook wel zonder schuttingtaal was overgekomen. Of hij er uiteindelijk effectief een MIVB-ticket mee gekocht heeft, zal me worst wezen.

Met de tram naar het Zuidstation, daar snel het kraampje met de talloze kruidenvariaties gezocht en gevonden, nog een winkel binnengestapt voor wat soep en hop, te voet richting de Grote Zavel en de Miniemenstraat (door straatjes waarheen ik nog nooit was geweest, zoals de Krakeelstraat), waar het museum zich bevindt en waar nu een tentoonstelling loopt over oorlogsfotograaf Robert Capa. Een tentoonstelling die de bezoeker niet onbewogen laat. Zelf heb ik weinig of geen kaas gegeten van fotografie(geschiedenis), maar af en toe een tentoonstelling over een thema dat me interesseert, daar wil ik nog wel naartoe. Indrukwekkende foto's, vooral van de slachtoffers van enkele grote conflicten van de vorige eeuw : de Spaanse burgeroorlog, de Chinees-Japanse oorlog, de Tweede Wereldoorlog, de Arabisch-Israëlische oorlog en de eerste Viëtnamoorlog. Daarnaast zijn er ook foto's te zien met beroemde vrienden/kennissen van de fotograaf (Picasso, Hemingway enz.) en andere foto's die getuigen van de bewogen periode waarin hij leefde (conferentie van Trotski, het Volksfront in Frankrijk). Niettemin heeft hij ook oog voor vreugde, getuige een mooie foto van een groep Chinese kinderen die uitgelaten in de sneeuw spelen.

De bovenstaande foto maakte een diepe indruk op me en toont een jong meisje in een transitkamp in Barcelona tegen het einde van de Spaanse burgeroorlog. Geen idee waarom, maar haar blik en houding troffen me nogal diep. Voor de foto, die in het echt toch heel wat groter is, wordt de toeschouwer naar de blik/het oog van kind gezogen.
Zijn wellicht beroemdste foto van een dodelijk getroffen republikeins soldaat is er ook te zien, samen met nog vele andere. De tentoonstelling blijft echter overzichtelijk, er is geen overdaad aan foto's te bekijken en het kader is sober. Capa wist blijkbaar in zijn foto's tragiek, dramatiek en spanning te vangen. De film die te zien is op de tentoonstelling besteedt ook heel wat aandacht aan zijn grote liefde : Greta Taro, die in 1937 overleed na een aanrijding door een tank.

U kunt deze tentoonstelling nog tot 15 april gaan bezichtigen en geloof me, het is de moeite waard. Koppel een bezoek eventueel aan een wandeling door Brussel of een bezoek aan een andere bezienswaardigheid. Mij heeft ze nogmaals doen inzien dat fotografie wel degelijk verrijkend en ontroerend kan zijn.

M'n half dagje in Brussel sloot ik dan af in een Viëtnamees restaurant, waar ik een viergangenmenu bestelde en me zeer liet smaken.