In dit boek van Léonce Paquet ben ik sinds gisteren begonnen. De auteur verzamelde de directe en indirecte informatie die ons rest van deze interessante stroming en voorzag het van verduidelijkende commentaar.
Al enkele jaren probeer ik m'n kennis op het vlak van klassieke filosofieën of levenswijzen bij te schaven. Zo heb ik al boeken van of over de hedonisten, epicuristen, cynische filosofen of stoïcijnse filosofen (onder meer werken van Seneca) gelezen. Probleem is dat ik vrij snel vergeet wat er allemaal in staat en dat ik alweer niet meer weet wat nu eigenlijk het verschil is tussen al die stromingen/varianten (epicurisme en stoïcisme vertonen bijvoorbeeld heel wat gelijkenissen).
En eveneens dat meer bepaald de lectuur van Seneca of werken over cynische filosofen meer dan eens een invloed hadden op mijn humeur. Ze confronteren me immers vrij hard met enkele mijn eigen tekortkomingen : radicale onthechting, m'n in mijn ogen veel te vaak conformistische houding t.o.v. medeburgers of de maatschappij, hoe omgaan met de dood... Niet noodzakelijk opbeurend allemaal.
Lang heb ik getwijfeld tussen dit boek en het verzameld werk van Cioran, met uitzondering van zijn 'cahiers'. Maar deze schrijver schrikt me nog meer af, want in zijn werk is Cioran niet bepaald een vrolijke Hans.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten