Gisterenavond heb ik deze film uitgekeken, zeker voor de 3de maal intussen, nadat ik hem begin jaren '90 had gezien en in 2000 opgenomen (makkelijk om te weten omdat er nog een stukje over Sydney 2000 aan voorafgaat).
En hij blijft maar een diepe indruk maken.
Deze prent van monstre sacré John Huston is een verfilming van een werk van de voor mij onbekende schrijfster Flannery O'Conner en geeft de kijker de kriebels. Brad Dourif zorgt als hoofdrolspeler voor een wat mij betreft magistrale, bijzonder intense vertolking. Vrijwel alle personages zijn eenzame, onbegrepen, door het leven getekende mensen en het einde van de film geeft ook geen zicht op een betere toekomst. Geen vrolijke film dus, maar wel beklijvend en beslist een aanrader, al was het maar voor het sappige taaltje uit het zuiden van de VSA.
Er komen verschillende thema's aan bod, naast de reeds opgesomde : godsdienstfanatisme, zelfkastijding, oplichting, goedgelovigheid, eenzaamheid, het onvermogen met anderen te communiceren, het gewicht van het verleden dat iemand meesleept, zogenaamde verlossing en vermoedelijk nog heel wat.
Hier kunt u een fragment bekijken, met tevens een andere groot acteur, Harry Dean Stanton.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten