Gisteren heb ik 'Le Mans' uitgelezen. Ik kan het iedereen aanraden, zowel mensen die in motorsport geïnteresseerd zijn als gewone leken of diegenen die het bij het horen van die naam in Keulen horen donderen. Het boek leest heel vlot, is aangenaam geschreven en barst van de interessante weetjes of anecdotes. De auteur heeft de gave om de lezer mee te slepen en hij slaagt er deels in de magie ervan te verklaren.
Vandaag ben ik dan begonnen in het andere boekje dat ik laatst kreeg. Aangezien ik binnen enkele dagen met verlof ben, moest het iets vrij dun zijn, want anders zat ik met een maand tussen de leesbeurten (thuis komt er van lezen toch niets in huis, tenzij de krant). En zodoende koos ik dit boek van Eric-Emmanuel Schmitt.
Het zou me evenwel niet verbazen dat ik het uit heb voordat m'n verlof begint, waardoor ik alsnog andere lectuur moet vinden voor een dag of zo...
Maar niet getreurd, keuze genoeg.
Het vormt ook een mooie aanleiding om nog eens naar zijn Grande Messe ut mineur te luisteren, in een uitvoering van John Eliot Gardiner met onder meer het Monteverdi Choir en eigentijdse instrumenten (Philips 420 210). Een werk dat ik ontdekte dankzij de mooie animatiefilm Les Triplettes de Belleville, waarin een stuk van het Kyrie voorkomt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten