Gisterenavond heb ik een reportage gezien over hoe VN-troepen trachten de vrede zo goed en zo kwaad mogelijk te handhaven in Haïti. Niet dat daar een oorlog in regel gaande was, maar de toestand werd er ernstig genoeg geacht om er blauwhelmen naartoe te sturen. De geschiedenis van Haïti kan ik hier en nu niet uit de doeken doen, maar het is voor het overgrote deel van de bevolking een die voornamelijk uit kommer en kwel bestaat/bestond, dat al eeuwen lang. Ik heb het hier al eens over Toto Bissainthe gehad, een van de grootste Haïtiaanse kunstenaars. Op deze website kunt u enkele van haar liederen beluisteren. Wie onbewogen naar een nummer als 'Dey' kan luisteren, heeft een dikke huid (ze treurt erin over haar land).
Brazilië levert de meeste mensen voor de MINUSTAH-vredesmacht. Wat ik gisteren dan ironisch vond : uitgerekend deze troepen werden ingezet om de beruchtste bidonville van Port-au-Prince te zuiveren van niets ontziende, gewelddadige bendes.
Het deed me ironisch genoeg wat denken aan hoe het er in Brazilië zelf aan toe gaat in de favelas. Daar slaagt de overheid er namelijk maar niet in om de drugs- en andere bendes in de grootsteden het hoofd te bieden. Politie en leger hebben het reeds getracht, maar tot nu toe vruchteloos en met talloze doden en gewonden tot gevolg, want het beleid van de harde hand heeft duidelijk gefaald. En nu gaan Braziliaanse troepen proberen in Haïti een sloppenwijk te pacifiëren en voor de bewoners opnieuw leefbaarder te maken. Het zou ze gelukt zijn, heb ik opgemaakt uit de conclusie. Hopelijk met duurzaam resultaat.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten