Musea

Gisteren hebben we er met het gezin een daguitstap van gemaakt in Brussel.

's Morgens trok ik met de kinderen naar het Legermuseum in het Jubelpark. Zowel R. als S. kijkt daar steeds vol verwachting naar uit en in het bijzonder de jongste was al weken, zo niet maanden aan het vragen wanneer we daar nog eens naartoe gingen. Vooral de vliegtuigzaal en de tentoonstellingsruimte voor tanks vallen in de smaak. En ook het winkeltje uiteraard...

Tijdens de herfstvakantie had het museum een educatief initiatief genomen voor kinderen van 7 tot 12. In een van de tentoonstellingen was een parcours verwerkt met een 10-tal vragen die de kinderen dienden op te lossen. R. heeft zich gewetensvol van zijn taak gekweten en kon, soms mits wat hulp, alle vraagjes beantwoorden. Intussen was M. rustig aan het winkelen in een winkel in de Hoogstraat, hartje Brussel.

Nadat ze zich bij ons gevoegd had, zijn we naar het Afrikamuseum in Tervuren gegaan. Voor de kinderen was het de allereerste keer, voor ons was het al ettelijke jaren geleden dat we er nog geweest waren. Al bij aankomst werden we verrast door een kudde olifanten die daar rondliep... of liever, neergepoot was, want er stonden verschillende houten olifanten bij de ingang. Zij vonden het bezoek wel leuk, al raceten ze vaak doorheen de verschillende zalen en moesten wij ze attent maken op die grote kevers of die enge spin of op formol bewaarde slang. De opgezette dieren waren wel eens leuk om (weer) te zien, maar niet veel meer dan dat, al leek S. niet altijd zo goed te beseffen dat ze eigenlijk dood waren. Na een bezoek aan het cafetaria maakten we nog een wandeling in het grote park aan het museum en dat leek voor hen nog het leukst. Ze konden er zich uitleven en naar hartelust lopen. Of ze wat op de fraaie kleuren van de omgeving hebben gelet, weet ik niet. Het contrast met het statige, maar wat kleurloze hoofdgebouw was wel frappant, maar is vermoedelijk deels te verklaren door de 'belichting'.
Na afloop keerden we redelijk vermoeid, maar tevreden terug naar huis, waarbij er wegens de herfstvakantie gelukkig nauwelijks sprake was van een avondspits.