Gisteren ben ik met de motor gestrand. Dit woord is hier wel enigszins toepasselijk omdat ik mijn groene Kawasaki liefkozend de walvis noem. Hij is namelijk nogal zwaar en rond, zeker in vergelijking met de huidige sportmotoren. Bovendien hangt er aan de sleutelhanger met de sleutel ook nog een walvis. Vandaar.
Gestrand dus en dat in the middle of nowhere, Wolfsdonk meer bepaald. Ik was op weg naar een dorp vlakbij Aarschot en omdat ik vermoedde dat ik ergens een verkeerde straat was ingereden, wilde ik m’n kaart raadplegen. Om de mensen voor wier huis ik gestopt was niet te storen, zette ik de motor af en zag mijn vermoeden bevestigd. Toen ik de motor weer wilde starten, weigerde hij elke dienst. Herhaaldelijk proberen leverde niets op behalve duidelijke tekenen dat de startmotor en batterij er genoeg van begonnen te krijgen.
Ik heb dan maar de pechdienst gebeld en de motor op een zonnig plekje geparkeerd om te wachten. Gelukkig was het mooi weer en redelijk snel kwam er iemand van de pechverhelpingsdienst om het probleem snel te regelen. Iets met de accu die niet genoeg stroom meer kon opwekken of zo. Snel heb ik nog getracht naar de plaats van afspraak te rijden en na wat zoeken, vond ik het net op tijd, mede dankzij enkele behulpzame buurtkinderen.
Het doel van mijn queeste was namelijk het op de kop tikken van tweedehandse onderdelen voor de Ducati en net toen de eigenaars wilden vertrekken kwam ik eraan. Na wat keuvelen keerde ik tevreden terug naar huis met twee spiegels en een kuipruitje in goede staat.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten