Dierlijke lusten

Men heeft me nogmaals te kennen gegeven dat er hier te weinig seks aan bod komt, of liever dat er te veel geblablaad wordt, maar te weinig geboemboemd. Wel, misschien is dit met deze bijdrage verholpen.

Of onze frequentie al dan niet hoog ligt, laat ik in het midden, maar als je het gemiddelde van onze cavia's bij de onze telt, moeten we haast tot de (sub)top behoren.

Sinds oktober hebben wij er namelijk een aantal. Oorspronkelijk twee mannetjes, maar daar zijn er 2 van gestorven en ten slotte een wijfje die we via kennissen hebben gekregen : Juliette. Zij werd bij het overblijvende mannetje, Arthur, gestopt en een beetje later moet het onvermijdelijke zijn gebeurd : Juliette drachtig.

De jongen werden eind januari geboren en Arthur heeft na de geboorte hoogstens nog een paar uur bij haar gezeten alvorens hij in een isolatiekooi werd gestopt om daarna te worden gecastreerd. Juliette baarde 4 minicavia's die snel groeiden, maar waarvan we er gelukkig 3 aan andere mensen konden geven. Eentje hebben we gehouden en die krijgt het nu hard te verduren van zijn papa...

Die papa kon na de bevalling of worp of hoe het ook heet, zijn driften natuurlijk niet onder controle houden en moet praktisch meteen zijn wijfje opnieuw besprongen hebben, want, jullie voelen me wellicht al komen, Juliette blijkt opnieuw zwanger te zijn, terwijl wij hoopten dat dit niet meer kon. Vrijdagavond was M. in alle staten toen ze het mij vertelde en ik kon niet anders dan er enigszins hysterisch en onbeheerst mee lachen. Alvorens ontmand te worden, heeft Arthur dus nog snel wraak genomen op ons door zijn lusten voor een laaste maal op Juliette te botvieren. Binnenkort kunnen we dus opnieuw beginnen uitkijken naar opvang. Bah.

Helaas lijkt orale seks niet aan cavia's besteed, anders waren er nu misschien helemaal geen nakomelingen op komst.