Lunchen met 5

Vrijdagmiddag had ik met een aantal (on)bekenden afgesproken in een bekend Brussels eethuis annex ontmoetingsplaats : De Ultieme Hallucinatie.

We waren met 5 in totaal ; twee van hen had ik al eens of meer ontmoet, de twee anderen niet.
Het is steeds spannend om nieuwe personen te leren kennen en zeker ook, zoals in dit geval, als je virtueel al hebt kennis gemaakt. Want ja, alle vijf zijn we in minder of meerdere mate actief op een welbepaald forum.

Het oorspronkelijk voorstel was om eens te gaan eten met mensen die in Brussel werken. Zo gezegd, zo gedaan al had ik aanvankelijk nog mijn twijfels omdat ik de enige man was en zo al van nature vrij verlegen en in mezelf gekeerd ben, zeker bij personen die ik niet ken. Eerst iemand opgepikt aan haar werk en haar vakkundig tussen alle valstrikken in de Kruidtuin geleid om iets na het afgesproken uur aan te komen op de plaats van afspraak. Als ik tegen de dienster zeg dat er een tafel voor vijf personen gereserveerd was op een welbepaalde naam, leidt ze ons meteen naar achteren, waar we twee hoofden nieuwsgierig onze richting zien uitkijken.

Gelukkig blijft de obligate begroeting (zoen of hand geven) achterwege, want ik sla dan wel eens een modderfiguur. Wat later kwam de 5de persoon aan, waarna we het eten konden bestellen. Ruim een uur hebben we gekeuveld over vanalles en nog wat en, wonder boven wonder, er is helemaal niet geroddeld ! Van voorzichtig kennis met elkaar maken en wat aftasten, werd de sfeer gaandeweg iets losser en leek iedereen zich toch op haar/zijn gemak te voelen.

Het eten was niet slecht, maar had wel iets meer mogen zijn, zeker bij de croque monsieur die een van ons bestelde ; dat was dus gewoon een croque monsieur zonder meer. Geen sla, geen mayonaise, enkel wat kleine augurkjes in een minikommetje. De tijd vloog helaas en al snel (na een uur om eerlijk te zijn) moesten we alweer ophoepelen om plichtsbewust naar onze respectievelijke werkplaatsen terug te keren en aldaar nog enkele uren het beste van onszelf te geven. Niet moe en evenmin voldaan, maar wel tevreden, namen we afscheid van elkaar.

Dit is wat mij betreft voor herhaling vatbaar.