Gereden

Gisteren en vandaag heb ik voor het eerst eens echt gereden met 'de gelen Duc' (de dag dat ik hem was gaan halen was het 90 % autosnelweg en daar wordt je niet zoveel wijzer uit).
Door omstandigheden was het telkens maar kort (ik ben nog steeds van plan om eens uit te leggen waar ik hier ten huize aan begonnen ben, maar heb helaas nauwelijks tot geen tijd) en zeker gisteren op totaal ongeschikte wegen voor deze machine (de stad waarin we wonen).

Het was een waar plezier en een heuse openbaring. Bovendien oogstte ik bewonderende blikken en goedkeurende gebaren van een (helaas) rijpere vrouw.

Maar de motorfiets is een echt genoegen om mee te rijden. Zoveel lichter te sturen als de Kwak (hij weegt ook daadwerkelijk 20 kilo minder en dat voel je ook bij het duwen of achteruittrekken in de garage). De motor op zich is ook heel soepel en hij maakt een zalig, typisch Ducati-geluid bij gas terugnemen. Aanvankelijk was ik vastbesloten er Termignoni's op te laten zetten (speciale uitlaten) voor een 'sexiër' geluid, maar nu ga ik er nog wat mee wachten, want voorlopig voldoen de standaarduitlaten (bovendien moet ik op de portemonnee letten).

Tot slot kan ik het niet laten te verwijzen naar Irak waar deze week alweer tientallen en tientallen doden en gewonden zijn gevallen bij geweld. Hallucinant. Dit kan niet anders dan diepgaande gevolgen hebben voor de collectieve psyche van de Irakezen. Ik kan het enkel vanop een afstand bekijken, maar telkens weer bedroeft mij het nieuws dat ons uit dat land bereikt.

Bon, voor mij is het al lang tijd om te gaan slapen, dus tot een volgende keer misschien !