Vanmiddag...

stond er dit voor de deur te blinken :













Al anderhalve dag liep ik maar ziekjes rond (verkoudheid of griep, daar ben ik nog niet uit, of gewoon zenuwen ? maar keel- en hoofdpijn en een loopneus krijg je toch niet zomaar door nervositeit, al beweert M. dat stress je afweersysteem kan aantasten, dus wie weet. Gelukkig drink ik nog regelmatig (tegenwoordig bijna elke dag) vers geperst sinaasappelsap :-p Gimli !), maar er was meer nodig om mij ervan te weerhouden mijn Italiaanse schone te gaan afhalen. Ondanks een rotnacht (nauwelijks slaap en daar zaten de kinderen maar voor weinig tussen) monter opgestaan, ontbeten en me klaargemaakt om op pad te gaan.

Bij de dealer aangekomen, heb ik me nog maar eens belachelijk gemaakt.
"Hoe gaat u betalen meneer ?"
"Met een kredietkaart."
"Ah, ik vrees dat dat niet zal gaan, want het bedrag is te hoog."
"Oh"
"In Schilde is een bankkantoor van uw instelling die nog open is."
"Euhm, ik ben te voet. Kan een overschrijving ook ?"
"Ah, maar wat verder is ook een ***-filiaal. Ik zal u er snel met de auto brengen."
In het filiaal aangekomen blijkt dat ik maar de helft van het vereiste geld kan overschrijven. Even overlegd en de man antwoordt dat ik met die overschrijving plus 500 euro cash ik toch de rest via bancontact kan betalen. Zo gezegd, zo gedaan, althans min of meer. Nadat we terug bij de Ducati-dealer aankwamen merkte ik toen ik het saldo wilde betalen dat ik m'n kaart in de terminal had laten zitten en van mijn Visa-kaart ben ik de code al lang vergeten...
Hop, alweer naar dat filiaal, met de kaart van de gemeenschappelijke rekening daar binnengeraakt en geld overgeschreven van mijn zichtrekening naar de gemeenschappelijke rekening om dan van die rekening te kunnen betalen.
Ik wil niet eens weten wat ze bij Ducati Antwerpen achter m'n rug gezegd hebben.

Maar intussen is de buit wel binnen en ben ik de koning te rijk. Helaas kan ik er om verschillende redenen nog niet mee rijden (mogelijk vertel ik u daar morgen meer over als ik tijd heb), maar indien nodig kan ik toch al af en toe eens smachtend naar m'n eigenste Duc'je gaan kijken en erbij wegdromen.

Jammer toch dat de zon niet scheen, want de kleur komt totaal niet tot haar recht op die foto.