Het ene zou het dolgraag doen, het andere zegt dat het een compleet geschift idee is.
Waarover gaat het ?
Hierover :
met dit mooie gevaarte ben ik vandaag een testritje gaan maken in het Antwerpse.
En ik moet zeggen dat het hard is meegevallen ; ik was er echt door bekoord en voelde me er heel snel op thuis.
Vergeleken met mijn huidige motorfiets
heeft hij heel wat minder vermogen, maar op onze wegen speelt dat een minder grote rol. Het koppel is namelijk gelijkaardig, dus hij gaat even snel vooruit zolang je hem niet hoog in de toeren jaagt. De motor is even soepel en bijgevolg heel gebruiksvriendelijk, waardoor je niet de heel tijd hoeft te schakelen. Je krijgt dan wel geen trap onder je achterste eens je een bepaald toerental bereikt, maar daar kan ik mee leven. Het geheel trilt heel wat meer, maar dat maakt ook de charme van een tweecilinder en meer bepaald een Ducati. De zithouding is niet sportiever, dus opgeplooider, dan op de Kawasaki en de vrij straffe ophanging is ook best draaglijk (ik ben redelijk harde ophangingen nu gewoon). De spiegels geven een heel goed zicht naar achter (niet evident op een Ducati). En het kleurtje is uiteraard ook om handen en vingers van af te likken. Minder typisch Ducati zijn de natte koppeling en de niet meer automatisch inklappende zijstandaard. Zogenaamd echte Ducati's hebben een droge koppeling die rammelen en kletteren dat het een aard heeft : gegarandeerd bekijks als je met ingetrokken koppeling voor een verkeerslicht staat te wachten. Maar daarmee kan ik leven.
Het enige minpunt dat me echt opviel waren de remmen en vooral de remschijven. In principe moeten die glad zijn ; als je er met je vinger over streelt, mag je geen oneffenheden voelen en dat was hier niet bepaald het geval. Het leek wel op een laaggebergte met de ene vallei na de andere heuveltop. Daar moet ik het met de verkoper nog over hebben...
Wat is nu het probleem ? Kopen of niet. Hij is niet zo duur geprijsd, maar als je al een auto hebt èn een andere motorfiets, is het dan niet wat decadent om er een tweede motorfiets bij te nemen ? Ja, dat is het, maar ik gruw ervan om echt in alles een grijze muis te zijn.
Echter, moet je altijd je verstand laten primeren of luister ik net te veel naar m'n gevoel en m'n emoties ? Als ik deze motorfiets laat staan, ga ik er dan ongelukkig van worden ? Ik denk het niet, maar wel een hele tijd droevig. Koop ik hem, dan verklaart op een handjevol mensen na, iedereen me (nogmaals) voor compleet gek. Op begrip hoef ik niet te rekenen. Bovendien beginnen er binnenkort kostbare verbouwingen aan ons huis en zou het dus verstandig zijn wat geld achter de hand te houden voor onverwachte gebeurtenissen. Per slot van rekening zit ik eigenlijk zo een deel van ons (mijn eigenlijk, maar toch ook ons) spaargeld op te souperen.
In hoeverre mag je je dromen najagen ?
In hoeverre moet je je dromen najagen ?
In hoeverre is het nog verantwoord je dromen na te jagen ?
Lange tijd hebben een aantal personaliteiten uit de kunst (ruim geïnterpreteerd) met een zelfvernietingsgdrang me mateloos gefascineerd. Mensen die zich willens nillens financieel, mentaal of fysiek ten gronde richtten. Keith Richards was daar in moderne tijden voor mij de exponent van. Maar het is nog wat anders om te lezen en te fantaseren over een leven als bohémien en effectief zo te leven. Een van de enige personen die ik gekend heb, die dat in mijn ogen probeerde na te doen, leek me eigenlijk maar een zielig ventje. Nu ik een gezin heb, voel ik zelf die fascinatie of die drang al een stuk minder, maar wie weet wat er gebeurt indien ons gezin om wat voor reden ook, uiteenvalt. Voor mij is het ongetwijfeld een stevige houvast. En desondanks heb ik het moeilijk om het geld waarover we beschikken gewoon járen aan een stuk op de bank met rust te laten.
Niet makkelijk. Gelukkig lijkt M. er nog begrip voor te hebben (of legt ze er zich met pijn in het hart bij neer dat ik in deze met haar geen rekening zou houden) en zelf maak ik me wijs dat ik beide motorfietsen een jaar houd en daarna beslis welke ik alweer verkoop.
En qua dromen ? Ach, die zullen er na de Ducati nog wel zijn. De Triumph Tiger 955i bijvoorbeeld, met spaakwielen uiteraard, dat spreekt (helaas ook al jaren uit productie) :-D :
4 opmerkingen:
En wat is nu de conclusie?
Dat de Ducati er waarschijnlijk komt en dat de Kwak met veel pijn in het hart weg mag als M. erop staat.
Brompot,
Als ik u wat goede raad mag geven.
Een gele ducati is een vrouwenmoto. Een stoere ouwe brompot gaat zichzelf daarop toch niet vertonen? Ten tweede zijn de remschijven niet koosjer. Doe het niet zeg ik u! Doe het niet!
Daar heeft de maffe een punt *groene gemeen-lachende smiley*
En denk toch ook eens aan die verbouwing *smiley met foei-vingertje*
Een reactie posten