Vanmorgen lag bij dezelfde uitgang van het Noordstation diezelfde dakloze er nog steeds en ik had niet de indruk dat hij in een andere houding lag.
Ik heb dan maar mijn stoute schoenen aangetrokken en ben op zoek gegaan naar een politie- of beveiligingsagent in het Noordstation. Niet evident en dat heeft toch 10 minuten geduurd. Dan ben ik maar terug gegaan naar waar die persoon lag en aan de uitbaatster van een bistro gevraagd of hij gisteren bijvoorbeeld al eens was opgestaan. Ze wist van niets en heeft me dan maar uitgelegd waar precies de beveiligingsdienst te vinden was. Na nog wat zoeken en nóg eens vragen kwam ik uiteindelijk bij een toestel waar ik aan moest bellen en tegen een stem moest zeggen wat er scheelde. De beveiligingsdienst in het Noordstation zit dus in een soort bunker waar een gewone sterveling niet in kan en je ziet ze ook niet zitten...
"On va s'en occuper" hoorde ik de man zeggen en ik ben dan maar naar m'n werk gewandeld. Opgelucht dat ik de stap had durven zetten en m'n verantwoordelijkheid had genomen. Ik zou me toch slecht hebben gevoeld indien ik er opnieuw gewoon was langs gewandeld zoals alle of de meeste anderen.
Geen idee of hij daar vanavond nog lag, want ik heb de trein in het Zuidstation genomen. Ik moest nog iets kopen in een winkel daar vlakbij. Morgen zal ik er nog eens op letten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Bewonderenswaardig, brompot.
De zwervers aan de stations... een verschijnsel waar elke pendelaar ongemakkelijk van wordt, denk ik.
Maar chapeau, brompot, je bent alvast 1 stap verder gegaan dan de gemiddelde pendelaar.
Bedankt voor de complimenten. Of het bewonderenswaardig was, laat ik in het midden, maar ik vond het ergens m'n plicht als mens of als burger.
Misschien heeft die mens eens goed gevloekt toen de kleerkasten kwamen kijken of hem wekken. Wie weet voor de tigste keer. :-D
En deze morgen en avond lag ie er opnieuw. MAAR !! toen bewoog ie wat, dus ik heb me om niets zorgen gemaakt...
Een reactie posten