Vandaag werd ik in de trein na het uitlezen van de krant plots aangesproken door de onbekende persoon die naast me zat.
Hij beaamde de kop van het artikel op de 1ste bladzijde van de 4de bijlage : veel tv-kijken maakt ongelukkiger. Er wordt haast alleen ellende en zever op getoond.
En daarna ging het over de huidige financiële en sociale crisis die volgens hem erger was dan die van de jaren '70, de (stijgende) maar grotendeels weinig zichtbare armoede in België/Vlaanderen, het verfoeilijke van het (groot)aandeelhouderschap, de teloorgang of bedreiging van sociale verworvenheden, het gevaar Bart De Wever...
Ietwat droevig besloot hij dat hij door velen blijkbaar als een communist beschouwd wordt als hij dergelijke gedachten luidop uitspreekt. Ik had de indruk dat hij daar echter wel mee kon leven. Zijn Gucci-bril gaf er ook ergens een extra cachet aan. Communisten hebben immers ook recht op hun pekelzonden !
Maar bon, ik vond het ergens wel leuk dat een volstrekt onbekende plots een gesprek met me aanknoopt en dat we uiteindelijk een tiental minuten de tijd verdreven hebben door als twee oude zeuren te lullen over iets waar we al bij al wellicht weinig verstand van hebben.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten