Luik

Het voorbije weekend stond voor M. en mij in het teken van de Vurige Stede, waar we van vrijdag tot en met zondag op citytrip waren. Het was voor ons beide het allereerste echte bezoek aan Luik en dat is goed meegevallen. Akkoord, Luik oogt vuil en de gemeente beschikt zichtbaar over een beperkt budget, maar tegelijk hebben we ondervonden dat Luikenaars best aangename wezens zijn, gastvrij zelfs, die bovendien uiterlijk nauwelijks te onderscheiden zijn van de doorsnee Vlaming !
Ik had wel de indruk op (een buitenlandse) reis te zijn ; we hingen namelijk onbeschaamd de toerist uit (kaartje, fototoestel bij de hand, rondkijken enz.) en we waren in een voor ons onbekende omgeving.

Veel woorden ga ik er niet aan vuil maken.
Wat maakte indruk op ons ?
Het enorm voormalig prinsbissoppelijk paleis (nu Justitiepaleis), het waarlijk indrukwekkende nieuwe station Liège-Guillemins, dat opgevat lijkt als een heuse kathedraal ter ere van het spoor.


De klim naar de citadel via de "sentier des coteaux" en afdaling ervan langs de "Montagne de Bueren".


Het eten, waaronder enkele regionale specialiteiten.
De vele steegjes en de place Saint-Lambert, met daarnaast nog heel wat mooie of indrukwekkende gebouwen.

Een rivier (hier de Maas èn de Ourthe) die dwars door een stad stroomt, verleent er ook iets speciaals aan (al worden de mogelijkheden die ze biedt nog grotendeels onbenut gelaten, heb ik de indruk, al kan dat ook komen doordat we er in hartje winter waren en het water heel hoog stond, getuige onderstaande foto).


Daarnaast ook nog genoten van het bezoek aan de permanentente collectie van het museum "Le Grand Curtius" (vooral de glaswerken vond ik mooi) en aan de zondagmarkt "La Batte".

En tot slot ben ik als trotse eigenaar van wat Belgische porselein naar huis gekeerd. Het geheel hieronder nieuw gekocht voor nog geen 20 euro. De fabrikant, Royal Boch, is namelijk helaas zo goed als failliet (niet voor de eerste maal). De laatste overnemer leek niet echt een bona fide figuur en heeft nog even respijt gekregen van de handelsrechtbank om zijn zaken op orde te stellen. Hopelijk gebeurt dit ook echt, want anders maken we alweer de teloorgang mee van een kleinschalig, haast ambachtelijk bedrijf met een grote traditie en heel wat know-how.
Ik betreur enkel dat ik vergeten ben een bijpassend melkkannetje te kopen en ook de mooie, grote rechthoekige borden liet staan (we hadden nog enkele uren te voet voor de boeg).