Wellicht waren het niet Tunesië en Egypte waar de heer G. W. Bush aan dacht toen hij verkondigde dat de inval in Irak een domino-effect zou hebben in de regio en andere democratieën zou voortbrengen. Hij droomde ongetwijfeld eerder van Syrië of Iran.
't Is nog wel voorbarig om te beweren dat Tunesië en Egypte nu echt op weg zijn om volwaardige democratieën te worden, maar het is wel verheugend om vast te stellen dat beide volkeren in opstand komen. Een ding staat nu al vast : niets zal niet meer zijn als voorheen. Moebarak kan zijn herverkiezing in september nu wel vergeten en al helemaal dat hij zich zou laten opvolgen door zijn zoon.
Door een vreemde speling van het lot was de aflevering van het door Jan Leyers gepresenteerde programma 'De weg naar het avondland' afgelopen vrijdag ook grotendeels gewijd aan Egypte, waar hij na zijn bezoek aan Sudan aankwam. De ontevredenheid en de frustratie van de Egyptenaren met de situatie in hun land bleken tijdens de opnamen al levensgroot.
Daarnaast valt toch wel de paranoia in het Westen t.o.v. een eventuele machtsovername door islamitische fundamentalisten. Een beetje pathetisch toch wel.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten